Paul Krugman : H Κύπρος πρέπει να φύγει απο το Ευρώ

Toυ PAUL KRUGMAN / The New York Times

Ένας ανταποκριτής, που σέβομαι απόλυτα, μου ζήτησε (ευγενικά) να πω την άποψή μου για το τί πρέπει να κάνει τελικά η Κύπρος. Αφήνοντας στην άκρη, όλα τα ερωτήματα πολιτικού ρεαλισμού. Και έχει δίκιο: Όσο πιστεύω ότι ωφελεί το να περνώ τον περισσότερο χρόνο μου δουλεύοντας επάνω στα όρια του πολιτικά εφικτού και βασιζόμενος σε έναν συνδυασμό λογικής και γελοιότητας, για να εξαλειφθούν αυτά τα όρια με την πάροδο του χρόνου, κάποια στιγμή θα πρέπει να πω ορθά κοφτά τι θα έκανα εγώ εάν μου δινόταν η ευκαιρία.
Αυτό εδώ θα έκανα: Ναι, η Κύπρος πρέπει να εγκαταλείψει το ευρώ. Τώρα.

Ο λόγος είναι ευθύς και κάθετος. Η παραμονή στο ευρώ συνεπάγεται τεραστίων διαστάσεων σοβαρή πίεση, η οποία θα διαρκέσει πολλά χρόνια, την ώρα που η Κύπρος προσπαθεί να χτίσει έναν νέο τομέα εξαγωγών. Η αποχώρηση από το ευρώ και η απελευθέρωση του νέου νομίσματος θα «εκτόξευε» αυτήν την προσπάθεια.
Αν ρίξει κανείς μια ματιά στο εμπορικό προφίλ της Κύπρου, θα διαπιστώσει πόση ζημιά θα υποστεί η χώρα.

Πρόκειται για μια πολύ ανοικτή οικονομία, με δύο βασικούς τομείς εξαγωγών: Τις τραπεζικές υπηρεσίες και τον τουρισμό. Ο ένας από τους δύο μόλις εξαφανίστηκε. Αυτό θα οδηγούσε από μόνο του σε τεράστια ύφεση. Κερασάκι στην τούρτα, είναι η Τρόϊκα, η οποία απαιτεί νέα λιτότητα, αν και η χώρα είχε σκληρά ισοζύγια. Δεν θα εκπλαγώ εάν δω μία μείωση της τάξεως του 20% του πραγματικού Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος.
Τι περιλαμβάνει ο δρόμος μπροστά μας;

Η Κύπρος πρέπει να έχει τουριστική έκρηξη, συν ραγδαία ανάπτυξη άλλων εξαγωγών-η σκέψη μου πηγαίνει στην γεωργία, αν και δεν ξέρω πολλά για το αντικείμενο.
Ο προφανής τρόπος για να φτάσει κανείς εκεί είναι μέσα από μια τεράστια υποτίμηση. Ναι, στο τέλος, αυτό πολύ πιθανόν να επιφέρει φθηνές συμφωνίες που θα προσελκύσουν όμως πολλούς Βρετανούς τουρίστες.
Το να φτάσει στο ίδιο σημείο περικόπτοντας ονομαστικά τους μισθούς θα πάρει πολύ περισσότερο χρόνο και θα επιφέρει πολύ μεγαλύτερη ανθρώπινη και οικονομική ζημιά.
Όμως είναι πιθανόν να φύγει από το ευρώ;

Ακόμη και ένα ίχνος ή ένδειξη εξόδου, θα προκαλούσε νευρική εκροή κεφαλαίων και τρέξιμο προς τις τράπεζες. Τώρα όμως ακόμη και αυτό είναι συζητήσιμο. Οι τράπεζες είναι κλειστές και το κεφάλαιο ελέγχεται. Έτσι, εάν εγώ ήμουν δικτάτορας, θα παρέτεινα την επίσημη αργία τόσο ώστε να προετοιμάσω το έδαφος για νέο νόμισμα.
OK, θα μου πείτε, αλλά τί θα γίνει με τα τραπεζογραμμάτια;

Δεν είμαι ειδικός σε τέτοιου είδους θέματα, αλλά έχω ακούσει προτάσεις ως προς την κίνηση να επαναφέρει πολύ περισσότερο τις debit cards, ούτως ώστε να αποκατασταθεί η λειτουργία των επιχειρήσεων χωρίς να χρειαστεί να περιμένει κανείς για νέες εκτυπώσεις. Η κυβέρνηση πρέπει επίσης να μπορεί να εκδώσει προσωρινά χαρτονομίσματα, σαν μεταβατικό μέτρο που θα βοηθήσει.
Ναι, όλα ακούγονται τόσο απελπισμένα και αυτοσχέδια. Αλλά η απόγνωση ταιριάζει με το κλίμα! Διαφορετικά, μιλάει για λιτότητα ελληνικού επιπέδου, ή ακόμη και χειρότερη στα θεμέλια της οικονομίας, χάρη στην κατάρρευση του offshore τραπεζικού συστήματος. Το σύνολο θα είναι πολύ χειρότερο από την Ελλάδα.
Η άποψή μου είναι ότι τίποτα από αυτά δεν θα συμβεί, τουλάχιστον όχι άμεσα, ότι η κυβέρνηση θα ξεπεράσει τους φόβους για το άγνωστο που επιφέρει ενδεχόμενη έξοδος από το ευρώ, παρά τον προφανή τρόμο που έχει η προσπάθεια παραμονής σε αυτό. Αλλά όπως είπα, θεωρώ ότι η έξοδος από το ευρώ είναι τώρα το πλέον ενδεδειγμένο γεγονός.

Ο Paul Krugman είναι καθηγητής, και έχει βραβευθεί με το Νόμπελ Οικονομίας

Read More

Ελεύθεροι κατακτημένοι. Του Αλκίνοου Ιωαννίδη | ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ!!!

 

Έρχεται η μέρα που η μάσκα τραβιέται βίαια. Η μέρα που το αληθινό μας πρόσωπο φανερώνεται, θέλουμε-δεν θέλουμε, αφτιασίδωτο και τρομακτικά αληθινό. Πρέπει να το κοιτάξουμε, είναι θέμα ζωής και θανάτου. Πρέπει να το ρωτήσουμε, να μας πει ποιοι είμαστε. Γιατί μόνο αυτό γνωρίζει.   

Γυρνάμε απότομα, για να αντικρίσουμε μια τρύπα στον καθρέφτη. Πού απουσιάζει το πρόσωπό μας; Το ξεχάσαμε σε μικρά, ταπεινά, εγκαταλελειμμένα σπίτια, στη σκόνη χαμηλών, πλίνθινων ερειπίων, στους τάφους αγράμματων, ακατέργαστα σοφών παππούδων. Εκεί αφήσαμε θαμμένες τις αληθινές καλημέρες, τη συγκίνηση των στίχων, την αλληλεγγύη των ανθρώπων και ότι πολύτιμο δεν μετριέται σε χρήμα. Έκτοτε, προχωρήσαμε στον «σύγχρονο κόσμο» απρόσωποι, γυμνοί, παλεύοντας να κρατήσουμε το νήμα της ύπαρξής μας άκοπο, μέσα σε εποχές δύσκολες, μέσα σε ένα τοπίο που δεν μας μοιάζει.   

Γίναμε αρχοντοχωριάτες, επενδύοντας στα χειρότερα χαρακτηριστικά των δύο συνθετικών της λέξης. «Έχω γάμο», λέγαμε και στεκόμασταν καλοντυμένοι σε γκαζόν ξενοδοχείων, με φακελάκια στα χέρια, χωρίς αληθινή, από καρδιάς ευχή. «Και οι γάμοι μας, τα δροσερά στεφάνια και τα δάχτυλα, γίνουνται αινίγματα ανεξήγητα για την ψυχή μας». Ούτε αινίγματα, ούτε τίποτε. Όλα απαντημένα, όλα πεζά. Μεγάλα και άδεια.   

Απομείναμε αναίσθητοι μπροστά στο ιερό, ζώντας ένα γυαλιστερό, αντιαισθητικό, άχαρο, ανέραστο, ανίερο, ξοδεμένο παρόν. Χωρίς μνήμη, χωρίς όνειρο, διαζευγμένοι από το είναι μας.   Τα καλύτερα παιδιά μας τα πουλήσαμε. Τα αφήσαμε να σπαταλούν τη ζωή τους σε λογιστικά βιβλία, σε γραφεία εταιρειών, σε άψυχους λογαριασμούς. Τα κάναμε σκλάβους με τίτλους διευθυντικού στελέχους. Τα ταΐσαμε χρήματα, τα σπουδάσαμε χρήματα, τα μάθαμε να σκέφτονται χρήματα, να υπηρετούν χρήματα, να ονειρεύονται χρήματα, να παντρεύονται χρήματα, να γεννάνε χρήματα, να είναι χρήματα. Μιλούν άπταιστα τα χειρότερα Αγγλικά (αυτά της δουλειάς) και άθλια τα καλύτερα Ελληνικά (τα Κυπριακά). Όταν τα χρήματα λείψουν, από πού θα κρατηθούν;   

Αντικαταστήσαμε το γλέντι στην πλατεία του χωριού με το σκυλάδικο. Τον έρωτα με το στριπτιζάδικο. Τα αναγκαία για την επιβίωση, με ένα τζιπ γεμάτο άχρηστα ψώνια. Τον ελεύθερο χρόνο με την υπερωρία. Κάναμε το παιγνίδι των παιδιών υπερπαραγωγή, σε πάρτι γενεθλίων κατά παραγγελία. Ξεχάσαμε ποια είναι τα βασικά συστατικά της ύπαρξής μας, ως ατόμων και ως κοινωνίας, αντικαθιστώντας τα με ότι μάς γυάλισε στη βιτρίνα.

Γίναμε ότι μας έπεισε ο διαφημιστής, η τηλεόραση ή το περιοδικό να γίνουμε. Καταντήσαμε οπαδοί ομάδων, φανατικοί, με μαχαίρια και μίσος. Έφηβος, προτού σιχαθώ όλες τις ομάδες εξίσου, ήμουν με την Ομόνοια. Μια μέρα που έπαιζε με το ΑΠΟΕΛ, αρρώστησε ο τυμπανιστής των αντιπάλων. Ήρθαν στην άλλη κερκίδα και μου ζήτησαν να πάω στη δική τους, για να παίξω το τύμπανο. Πήγα ευχαρίστως.

Πέρασε ο καιρός, αλλάξαμε. Ξεχάσαμε. Χωριστήκαμε σε κόμματα και τα ψηφίσαμε τυφλά, διχαστήκαμε με τρόπο αταίριαστο στην ιστορία και την παράδοσή μας. Σε μια σταλιά τόπο, λέγαμε «οι άλλοι». Πήραμε τα χειρότερα χαρακτηριστικά της Ελλάδας και τα κάναμε αξιώματα.   

Να πάει στο καλό τέτοιος εαυτός, να μην ξανάρθει. Καθόλου μην τον κλάψουμε, καθόλου μη μας λείψει. Στον αγύριστο!   

Πέρασαν χρόνια. Το κορίτσι από τις Φιλιππίνες έκλαιγε κρυφά στο κρεβάτι του για το παιδί και τη μάνα που άφησε για να σερβίρει καφέ τον κύριο Πάμπο, που έγινε σερ, για να σιδερώνει τα ακριβά βρακιά της κυρίας Αντρούλλας, που έγινε μάνταμ. Η κοπέλα θα γυρίσει φτωχή στο Μπάγκιο Σίτι ή στη Μανίλα. Θα αγκαλιάσει τη μάνα της, θα φιλήσει το παιδί της. Εμείς, πού επιστρέφουμε;   

Τι μένει όταν ο σερ και η μάνταμ, έκπληκτοι, χάνουν το αυτοκίνητο, την υπηρέτρια, το λούσο και το σπίτι τους; Τι κρατιέται αναλλοίωτο μέσα στον χρόνο, κάτω από την επιφάνεια που βουλιάζει; Πού ακριβώς βρίσκεται ανεξίτηλα χαραγμένος ο βαθύς Χαρακτήρας που μας επιτρέπει, όταν όλα αλλάζουν, να λέμε ακόμη «Εμείς»;   

Μπορούμε σήμερα να αποφασίσουμε ξανά, ο καθένας για τον εαυτό του και όλοι μαζί, ποιοι είμαστε. Τι είναι σημαντικό και τι όχι. Τι αξίζει να προσπαθήσουμε μέχρι τέλους. Ποια λόγια αξίζει να πούμε προτού φύγουμε, πώς αξίζει να σταθούμε και απέναντι σε τι, προτού πεθάνουμε. Κι αυτό, μπορούμε να το κάνουμε, ακόμη και νηστικοί, άνεργοι και άστεγοι. Ήταν όμως αδύνατον να το κάνουμε χορτάτοι και υποταγμένοι, με έναν εαυτό-καταναλωτή, εξαρτημένο και ευχαριστημένο.   

Μείναμε σε σκηνές, στο ύπαιθρο, για χρόνια. Χάσαμε για πάντα τα σπίτια, τα χωριά και τις ζωές μας. Περιμέναμε κάθε μέρα, για χρόνια, αγνοούμενους που δεν γύρισαν. Για δεκαετίες, ακούγαμε αεροπλάνο και στρέφαμε έντρομοι τα μάτια στον ουρανό. Χιαστί ταινίες στα παράθυρα, μη σπάσουν από τον βομβαρδισμό που μπορούσε ανά πάσα στιγμή να ξαναρχίσει. Τα παιδιά που έβγαλαν το σχολείο διαβάζοντας με το κερί στα αντίσκηνα, χειμώνες στη σειρά, βρίζονταν στην Ελλάδα από τους Ελλαδίτες, γιατί τους έτρωγαν τις θέσεις στα πανεπιστήμια. Η Μεγάλη Μαμά τίποτα δεν κατάλαβε. Κι ακόμη δεν καταλαβαίνει. Γιατί, μπορεί η Κύπρος να είναι ελληνική, όμως, πόσο λίγο κυπριακή είναι η Ελλάδα! Πόσο λίγο ελληνική είναι η Ελλάδα!   

Επιτρέψαμε στους μικρούς πολιτικούς ενός αδύναμου και απροστάτευτου τόπου, να συμπεριφέρονται σαν άρχοντες αυτοκρατορίας. Να υπηρετούν κόμματα και τσέπες, σαν να μην υπάρχει απειλή, κίνδυνος και γκρεμός, σαν να είναι αδύνατον από τη μια μέρα στην άλλη να γίνουμε μπουκιά στο στόμα κροκοδείλων. Είδαμε τα τρυφερά, αγνά χαμόγελα των παιδιών του Απελευθερωτικού Αγώνα να χρησιμοποιούνται από βάρβαρους, απαίδευτους «πατριώτες» με ξυρισμένα κεφάλια, φαλακρούς «απ’ έξω κι από μέσα». Ζήσαμε την αδικία, την απώλεια, την εγκατάλειψη. Τα ξέρουμε όλα, τα είδαμε όλα, τα ζήσαμε όλα. Τώρα θα φοβηθούμε;  

Όταν κλαίγαμε το ’74, κλαίγαμε για τα σπίτια μας. Σήμερα θα κλάψουμε για τις επαύλεις μας; Τότε, κλαίγαμε για το χωριό μας. Θα κλάψουμε σήμερα για την τράπεζα; Τότε, για τους τάφους των γονιών μας. Σήμερα για τα χρέη μας; Τότε, για τις ζωές μας. Σήμερα για τις δουλειές μας; Δεν νομίζω…   

Η κοινωνία μας, αυτή η διαλυμένη, πιέζοντας ασταμάτητα την όποια επίσημη πολιτική ηγεσία, αλλά και πέρα απ’ αυτήν, θα αναπτύξει μηχανισμούς στήριξης των ανέργων, θα φροντίσει τα παιδιά της. Όχι από ελεημοσύνη. Από αλληλεγγύη. Και με τη γνώση πως, αν ο διπλανός δεν ζει καλά, κανείς δεν ζει καλά. Γιατί, ότι ποτέ μας κράτησε σ’ αυτόν τον τόπο, ήταν ένας ιδιόμορφος, ποιητικός, παράλογα ωραίος κοινωνικός ιστός, που αυτοπροστατεύεται και που μας προστατεύει. Αυτός είναι που ανάγκασε τους βουλευτές να πουν, για μια έστω στιγμή, «Όχι».   

Το «Όχι» της Κυπριακής Βουλής, είναι σημαντικότερο απ’ ότι κάποιοι χαιρέκακοι μπορούν να υποψιαστούν. Κι ας επιστρέψει η Βουλή εκλιπαρώντας τους Τροϊκανούς, κι ας πέσει στα γόνατα, κι ας τους γλύψει τα πόδια, μετά. Κι ας χάσουμε περισσότερα. Γιατί, για μια στιγμή έστω, έμοιασε η Δημοκρατία να έχει νόημα, ένα νόημα ξεχασμένο εδώ και δεκαετίες. Έμοιασαν, έστω και για μια στιγμή, οι εκπρόσωποι να εκπροσωπούν πράγματι. Η στιγμή καταγράφεται και μένει, δημιουργώντας προηγούμενο, παρά την όποια κατάληξη. Και το γεγονός πως το προηγούμενο δημιουργήθηκε από μισή μερίδα τόπο, αγαπητοί λογικοί λογιστές, το κάνει ακόμη σημαντικότερο. Τίποτα «δικό σας» δεν θα μείνει ποτέ στην Ιστορία, να σηματοδοτεί, να καθορίζει, ή έστω να θυμίζει κάτι υπαρξιακά σημαντικό. Αφήστε μας να το χαρούμε. Δεν μας προσφέρονται συχνά τέτοιες χαρές.   

Αυτό το «Όχι», φαίνεται να είχε και χειροπιαστά αποτελέσματα: Εκτός από τη δυνατότητα μη φορολόγησης των μικροκαταθετών, εκτός από το χρονικό περιθώριο που έδωσε για τη νομοθετική ρύθμιση του περιορισμού των συναλλαγών και τη δημιουργία Ταμείου Αλληλεγγύης, που μπορούν να παίξουν σημαντικά θετικό ρόλο στο μέλλον, έδωσε και τη δυνατότητα, έστω σπασμωδικά, έστω την τελευταία στιγμή, έστω με απογοητευτικό αποτέλεσμα, να μετρηθούν οι δυνάμεις και οι «φιλίες», τόσο της Κύπρου, όσο και της Ελλάδας.   

Βοήθησε να καθαρίσει το τοπίο, να τελειώσουμε με ψευδαισθήσεις, να καταλάβουμε ξανά το πόσο μόνοι είμαστε, το πόση ευθύνη έχουμε. Θα ήμασταν αφελείς αν πιστεύαμε πως με ένα «Ναι» θα σώζαμε κάτι, ας πούμε τη Λαϊκή Τράπεζα ή την Κύπρου (αλήθεια, πόσο «δική μας» μπορεί να είναι μια τράπεζα;) και μαζί τις δουλειές, ή τους κόπους μιας ζωής που τους εμπιστευτήκαμε. Ξέρουμε καλά πως ότι έμεινε εκτεθειμένο (το γιατί είναι μια άλλη κουβέντα, που ελπίζω πως θα γίνει), ούτως ή άλλως, και με τα «Ναι» και με τα «Όχι», θα κατασπαραχθεί.   

Δυστυχώς, δεν ήταν δυνατόν να υπάρχει “plan B”. Θα ήταν αδύνατον να έχει εκπονηθεί από ανθρώπους της γενιάς μου και της προηγούμενης, από ανθρώπους βουτηγμένους στην κατανάλωση, στο εφήμερο, στο συμφέρον, στο νεοπλουτισμό και στο τίποτε, μια πολιτική που να έχει βάθος και σοβαρότητα. Κι όμως, αυτοί οι άνθρωποι, χωρίς δικλίδες ασφαλείας, χωρίς λογική, είπαν ενστικτωδώς “Όχι”. Έστω και για μια στιγμή. Ένα “Όχι” καταστροφικό και λυτρωτικό μαζί, που εσείς, αγαπητοί Ελλαδίτες μνημονιακοί, πολιτικοί και δημοσιογράφοι, με πρόσχημα το καλό μας, δεν θα πείτε ποτέ. Θα προτιμήσετε να καταστραφούμε εξίσου, λέγοντας “Ναι”.   

Οι Κύπριοι προσφυγοποιούμαστε ξανά στην ίδια μας την πατρίδα. Χάνουμε ξανά τη ζωή όπως τη χτίσαμε, όπως νομίζουμε πως τη διαλέξαμε, όπως νομίσαμε πως μας ανήκει. Και φοβόμαστε. Είναι ανθρώπινο. Όμως, τι πραγματικά φοβόμαστε; Ότι θα πεινάσουμε; Πεινάσαμε και παλιότερα. Ότι θα κρυώσουμε; Κρυώσαμε χρόνια. Ότι θα μείνουμε μόνοι; Πάντα μόνοι ήμασταν. Ότι θα πονέσουμε; Από πόνο άλλο τίποτε… Ότι θα μας κατακτήσουν; Πάντα κατακτημένοι υπήρξαμε. 

Πηγή: www.lifo.gr

Read More

Αγωνία για τις καταθέσεις στα υποκαταστήματα της Λαϊκής στην Ελλάδα

Πολύ κακή εξέλιξη χαρακτήριζαν ελληνικές τραπεζικές πηγές το κυπριακό σχέδιο για διάσπαση της Λαϊκής Τράπεζας.

Δεν έχει αποσαφηνιστεί αν το ελληνικό κομμάτι της Λαϊκής θα εξαιρεθεί από τη διάσπαση ή όχι.

Εάν δεν εξαιρεθεί, τότε θα δημιουργηθεί ένα οικονομικό άνοιγμα και στην Ελλάδα, το οποίο δεν είναι ξεκάθαρο με ποιο τρόπο μπορεί να καλυφθεί και καθιστά δύσκολη την απορρόφηση όλων των υποκαταστημάτων από ελληνικές τράπεζες, όπως είχε αρχικά σχεδιαστεί.

Συνολικά, η Λαϊκή έχει καταθέσεις περίπου 26 δισ. ευρώ από τις οποίες υπολογίζεται ότι οι μισές είναι πάνω από 100 χιλιάδες ευρώ η κάθε μία.

Έτσι, περί τα 13 δισ. ευρώ καταθέσεων θα μεταφερθούν στην κακή τράπεζα, όπου θα συμψηφιστούν με τα κακά δάνεια και όταν τελειώσει η διαδικασία, μετά από κάποια χρόνια, οι δικαιούχοι τους θα πάρουν ένα μέρος, π.χ 10%-20%.

Πηγή: newmoney.gr

Read More

ΚΥΠΡΟΣ : Η κιβωτός του Ελληνισμού

"...Τον έχω αγαπήσει αυτόν τον τόπο. Ίσως γιατί βρίσκω εκεί πράγματα παλιά που ζουν ακόμη, ενώ έχουν χαθεί στην άλλη Ελλάδα… ίσως γιατί αισθάνομαι πως αυτός ο λαός έχει ανάγκη από όλη μας την αγάπη και όλη τη συμπαράστασή μας. Ένας πιστός λαός, πεισματάρικα και ήπια σταθερός. Για σκέψου πόσοι και πόσοι πέρασαν από πάνω τους: Σταυροφόροι, Βενετσιάνοι, Τούρκοι, Εγγλέζοι - 900 χρόνια. Είναι αφάνταστο πόσο πιστοί στον εαυτό τους έμειναν και πόσο ασήμαντα ξέβαψαν οι διάφοροι αφεντάδες πάνω τους. Και τώρα γράφουν στους τοίχους των χωριών τους: "Θέλομεν την Ελλάδα μας κι ας τρώγομεν πέτρες…". Θα ήθελα οι νέοι μας να πήγαιναν στην Κύπρο. Θα έβλεπαν από εκεί πλατύτερο τον τόπο μας…». 

Γ. Σεφέρης- Επιστολή στην αδελφή του Ιωάννα Τσάτσου (Οκτ. 1954)

Read More

Μπορεί η Κύπρος να πεί ακόμα ένα μεγάλο ΟΧΙ;

Του Κώστα Ροδινού

«Η Ευρωπαϊκή Ενωση μοιάζει μ’ ένα γάμο που δεν τον θέλει κανείς, αλλά όλοι φοβούνται τις συνέπειες του διαζυγίου», μου έλεγε χθές το βράδυ ένας παλιός μου καθηγητής εξ Αμερικής. Και πρόσθεσε «από όλες τις ανοησίες που μπορούσαν να κάνουν οι Γερμανοί, διέπραξαν τη μεγαλύτερη!» Και συνέχισε, σχεδόν εξοργισμένος, «στην Ευρώπη δεν στήνεται απλώς ένα σκηνικό κοινωνικής έκρηξης, αλλά δημιουργούνται συνθήκες που παραπέμπουν σε εμφύλιο»! Αυτό το τελευταίο ήταν σχεδόν σοκαριστικό, ακόμα και να το ακούσεις….

Η Κύπρος στο ικρίωμα

Η Κύπρος ήταν στο στόχαστρο Ευρωπαίων και Αμερικανών εδώ και πολύ καιρό. Είτε γιατί περιέπλεκε τις σχέσεις τους με την Τουρκία, είτε γιατί αποτελούσε έναν ελκυστικό φορολογικό παράδεισο, είτε τέλος γιατί ο Τάσος Παπαδόπουλος, το 2004, είχε τη γενναιότητα να αψηφήσει τα κελεύσματά τους, είτε για αυτά που υπαινίσσονται οι θεωρίες συνωμοσίας…

Θεώρησαν, λοιπόν, ότι για να τη …..σώσουν, έπρεπε να την τιθασεύουν. Να τη γονατίσουν, με άλλα λόγια. Να την ταπεινώσουν. Και πώς γίνεται αυτό; Ε, διαλύοντας την οικονομία της. Γιατί ποιό ήταν το ισχυρό της σημείο; Το τραπεζικό της σύστημα. Βρήκαν, λοιπόν, την αφορμή. «Η αναλογία», λέει, «καταθέσεων προς το ΑΕΠ είναι ο 7 προς 1 και πολλά κεφάλαια που βρίσκονται εκεί, δεν μεταφέρθηκαν με διαφανείς διαδικασίες». Σιγά τη διαπίστωση! Αυτό δεν το ήξεραν όταν δεχόταν την Κύπρο στην ΕΕ; Δεν το έμαθαν, όταν η Κύπρος αργότερα υιοθέτησε το Ευρώ; Με το σπαθί της, μάλιστα, όπως ομολογούσαν άπαντες; Όσον, δε αφορά στην περίφημη….αναλογία, ας μας πούν ποιά είναι η …..αναλογία καταθέσεων προς ΑΕΠ στο Λουξεμβούργο, ο Πρωθυπουργός του οποίου έως λίαν προσφάτως προήδρευε του Eurogroup; Γιατί δεν ζήτησαν τον έλεγχο προέλευσης των καταθέσεων και στο Μεγάλο Δουκάτο; Γιατί δεν το έκαναν ούτε στην Ιρλανδία που βρίσκεται υπό καθεστώς μνημονίου;

Παράγοντας αποσταθεροποίησης

Η φορολόγηση του κεφαλαίου των καταθέσεων, ανεξαρτήτως ύψους του συντελεστή, δεν είναι απλώς μια κακή απόφαση, αλλά μια επικίνδυνη εξέλιξη που βάζει δυναμίτη στα θεμέλια της Ευρωπαϊκής οικονομίας. Εισάγει στο τραπεζικό σύστημα έναν διαρκή «παράγοντα αποσταθεροποίησης». Γιατί οι καταθέσεις αποτελούν την «ιερή αγελάδα του τραπεζικού συστήματος». Όταν αμφισβητείται η ασφάλεια των καταθέσεων, δεν μπορεί να λειτουργήσει. Επιπλέον, δημιουργείται και μια τάση εκροής καταθέσεων προς άλλους δημοφιλείς προορισμούς, με μεγαλύτερη ασφάλεια! Μήπως, αυτό τελικά ήθελαν οι Γερμανοί και οι …Βόρειοι σύμμαχοί τους. (Εδώ που τα λέμε και οι Νότιοι την ….νήσσαν εποίησαν γιατί δεν άκουσα κανέναν να διαφωνεί. Πού ήταν ο Ολάντ, που θα άλλαζε την πολιτική της Ευρώπης;)

Αν η ΕΕ ήθελε να «ελέγξει» την ροή αδήλωτων κεφαλαίων στην Κύπρο είχε πολλούς τρόπους να το κάνει. Αν πάλι είχε αποφασίσει να φορολογήσει τα κεφάλαια αυτά με κάποιο μεγαλύτερο συντελεστή μπορούσε, επίσης, να βρεί αποδοτικότερους τρόπους να το επιτύχει. Οχι, όμως, φορολογώντας τις καταθέσεις. Γιατί ένα τέτοιο μέτρο δεν έχει προηγούμενο και ανοίγει τον ασκό του Αιόλου, με άγνωστες συνέπειες. Τα πράγματα, πλέον, δεν θα είναι όπως τα ξέραμε….

Ποιός θέλει μια τέτοια Ευρώπη;

Όμως, ανεξαρτήτως των αποφάσεων που θα πάρει σήμερα η Κυπριακή Βουλή και της τελικής μορφής που θα λάβουν τα μέτρα, οι αποφάσεις του Eurogroup για την Κύπρο, μας επιτρέπουν να καταλήξουμε σε ορισμένα χρήσιμα συμπεράσματα.

-Πρώτον, η περίφημη κοινοτική αλληλεγγύη είναι για τα πανηγύρια. Όταν για να πείσεις έναν εταίρο σου χρησιμοποιείς μεθόδους μαφίας (γιατί τι άλλο αποτελούσε ο αισχρός εκβιασμός οτι η ΕΚΤ θα σταματήσει την χρηματοδότηση του τραπεζικού συστήματος της Κύπρου, αν δεν …συμμορφωθεί;), για ποιά Ένωση μιλάμε;

-Δεύτερον, να μη ρίχνουμε πάντα τις ευθύνες στους τρίτους. Η ανεκδιήγητη διακυβέρνηση Χριστόφια, που μέσα σε μια πενταετία κατάφερε να διαλύσει την Κυπριακή οικονομία, εδώ και ένα χρόνο, τουλάχιστον, αντί να πάρει μέτρα και να διασφαλίσει την Κυπριακή οικονομία, καλλιεργούσε ψευδαισθήσεις. Εκτός και αν δολίως οδήγησε τα πράγματα στο αμήν, όπως έπραξε και ο άλλος μεγάλος φωστήρας στην Ελλάδα το 2010. Και όταν καθυστερείς να βάλεις τάξη στα του οίκου σου…αναλαμβάνουν οι Γερμανοί!

-Τρίτον, για μια ακόμα φορά οι Ρώσοι δεν …έρχονται ποτέ! Και στην περίπτωση της Κύπρου τα μεγέθη ήταν σχετικά μικρά και από πέρυσι, ακόμα, εκκρεμούσε το αίτημα για το δάνειο. Το γράφω αυτό γιατί και στην περίπτωση της Ελλάδος δεν είναι λίγοι που αναμένουν τον «μόσχοβο να φέρει το σεφέρι». Από τα Ορλωφικά ακόμα….

-Τέταρτον, όταν είσαι μικρός και αδύναμος σε αντιμετωπίζουν ως ….μικρό και αδύναμο….Και στις διεθνείς σχέσεις δεν υπάρχουν ευαισθησίες. Ο Μέγας Θουκυδίδης, μας άφησε για κληρονομιά τον «Διάλογο Αθηναίων-Μηλίων», αλλά μάλλον τίποτα δεν μάθαμε και τίποτα δεν διδαχθήκαμε.

-Πέμπτον, οι υδρογονάθρακες δεν σώζουν. Πόσο,μάλλον, όταν ακόμα δεν είναι άμεσα εκμεταλλεύσιμοι. Εκτός και αν αρχίσουμε να παίρνουμε σοβαρά τις διάφορες θεωρίες συνωμοσίας, ακόμα και στις ακραίες εκδοχές τους.

Τούτων δοθέντων, μοιραία τίθεται το ερώτημα: ποιός θέλει μια τέτοια Ευρώπη, όπου ο εκβιασμός αποτελεί επίσημη πολιτική;

Που το πάνε τελικά;

Επειδή, θεωρώ δεδομένο ότι η ”συμμαχία των Βορείων” έχει ήδη εκτιμήσει τις συνέπειες του κουρέματος των καταθέσεων στην Κύπρο, προσπαθώ να αντιληφθώ που το πάνε:

α) αν η Κύπρος συμμορφωθεί και δεχθεί, έστω κατά κάποια ηπιότερη εκδοχή, το κούρεμα των καταθέσεων, τότε δημιουργείται ένα τετελεσμένο.

β) αν η Κυπριακή Βουλή πεί ένα μεγάλο ΟΧΙ, τότε θα έχει ενδιαφέρον η αντίδραση της ΕΕ! Θα εξαναγκάσει την Κύπρο σε μια άτακτη χρεοκοπία, (οπότε πάλι θα δημιουργηθεί τετελεσμένο) ή θα αναζητήσει άλλες λύσεις;.

γ) αν η Κύπρος, υπό το βάρος των εξελίξεων, αποφασίσει να εγκαταλείψει το ευρώ, τότε όχι μόνο θα δημιουργηθεί προηγούμενο, αλλά θα έχει ενδιαφέρον το αν προκύψει domino effect.

Ένα πράγμα δεν ξέρει κανένας. Ποιά θα είναι αποσταθεροποιητική λειτουργία του κουρέματος στο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα;

Οπότε θα έχει ενδιαφέρον να δούμε την αντίδραση-παρέμβαση της ΕΚΤ.

Συμπέρασμα: Οι εξελίξεις στην Μεγαλόνησο μας επηρεάζουν και μας αφορούν άμεσα. Όχι μονάχα γιατί πλήττεται και μάλιστα με βίαιο τρόπο ένα κομμάτι του Ελληνισμού, αλλά γιατί οι συνέπειες θα φτάσουν και σ’ εμάς. Και θα είναι άμεσες. Και δυσάρεστες.

Προφανώς και η ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί να υποδείξει σ’ εκείνη της Κύπρου τι να πράξει. Είναι υποχρέωσή της, όμως, να στηρίξει την Κύπρο, όχι μόνο με λόγια, αλλά και με έργα, σ’ οποιαδήποτε απόφαση και αν καταλήξει σήμερα το απόγευμα η Κυπριακή Βουλή.

Προσωπικά, πολύ θα ήθελα η Βουλή της Κύπρου να βρεί τη δύναμη να πεί ένα μεγάλο ΟΧΙ….

Πηγή : www.antinews.gr

Read More

Κύπρος : Ο Ελληνισμός στην μέγγενη

 

Στην Κύπρο οι Ευρωπαίοι θα μπορούσαν να κόψουν, μισθούς, 

συντάξεις, ή ακόμα και να αυξήσουν τον φορολογικό συντελεστή. 

Δεν το έκαναν!!! Ξέρετε γιατί; Δεν τους ενδιαφέρει να 

εξοικονομήσουν πόρους!!! Ο κύριος σκοπός τους ήταν και είναι, 

να χτυπήσουν συστημικά, την αξιοπιστία του οικονομικού 

οικοδομήματος, που για την Κύπρο είναι οι τράπεζες!!! 

Χάθηκε η αξιοπιστία του Τραπεζικού συστήματος, και ως 

επακόλουθο γκρεμίζεται,οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά η 

Κύπρος και ο Ελληνισμός στο χάος. 

Μετά σχέδια Αναν, Αέριο, Πετρέλαια,Γεωστρατηγική σημασία 

του νησιού και άλλα τόσα, είναι παιχνίδι γι αυτούς!!!






 

Read More

Η Κύπρος ζει ένα νέο Αττίλα, οικονομικό αυτήν την φορά

 

Κόλαση. 

Μόνο έτσι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η κατάσταση που επικρατεί στην Κύπρο κι όπως όλα δείχνουν οι εξελίξεις από εδώ και πέρα μπορεί να αποτελέσουν θρυαλλίδα πολιτικών και οικονομικών εξελίξεων σε όλη την Ευρώπη.

Η Κύπρος μπορεί να είναι μικρή και οι Κύπριοι ελάχιστοι μέσα στα εκατομμύρια της Γηραιάς Ηπείρου, ωστόσο, κανείς δε μπορεί να προβλέψει πόσο μεγάλη θα είναι η επίδραση όλων όσων συμβαίνουν στη μαρτυρική Μεγαλόνησο.

Η Κύπρος ζει νέο Αττίλα, οικονομικό αυτή τη φορά με τον κόσμο να έχει ξεσηκωθεί, κάποιοι να ζητούν ακόμη και την παραίτηση της κυβέρνησης που δεν έχει ούτε μια εβδομάδα ζωής. Άλλοι αποκλείουν το Προεδρικό Μέγαρο, ορισμένοι ζητούν τους κόπους μιας ζωής που εν μια νυκτί κάποιοι αποφάσισαν να τους πετσοκόψουν.

Κατ΄ αρχάς οι Κύπριοι αισθάνονται προδομένοι. 10 μέρες αφ’ ότου ψήφισαν έναν πρόεδρο με 60% αυτός συναινεί σε μια απόφαση λαιμητόμο. Ασφαλώς ποτέ δεν περίμεναν ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο.

Κατά δεύτερο, όλοι οι Κύπριοι αισθάνονται πλέον ότι ο παράδεισος που ζούσαν έχει μετατραπεί σε κόλαση. Μια απόφαση που ουσιαστικά θα διώξει τους ξένους επενδυτές από το νησί. Η Κύπρος θα πάψει να είναι επιχειρηματικό κέντρο, ακόμη και «πλυντήριο» χρημάτων όπως πολλοί αρέσκονται να λένε. Μόνο που σύμφωνα με διεθνείς αναλύσεις, η Κύπρος σε σχέση π.χ. με τη Γερμανία είναι… οσία σε ότι αφορά το «μαύρο» χρήμα ή τη διαφθορά. Εν πάση περιπτώσει, η Κύπρος που ξέραμε πια είναι παρελθόν.

Δυστυχώς μια Κύπρος αδύναμη, εξαρτώμενη από αποφάσεις άλλων δεν μπορεί να αντισταθεί και στις πολιτικές εξελίξεις που έπονται. Αν το σχέδιο Ανάν, εκείνο το ντροπιαστικό για τους Ελληνοκύπριους σχέδιο, είχε απορριφθεί μετ’ επαίνων τότε, τώρα θα επανέλθει και πολύ φοβόμαστε ότι θα περάσει και κανείς δε θα μιλήσει.

Αλλά όσα συμβαίνουν ή θα συμβούν στην Κύπρο σίγουρα επηρεάζουν όλη την Ευρώπη και κυρίως την Ελλάδα. Δεν είναι καθόλου τυχαία η αγωνία της κυβέρνησης και του οικονομικού επιτελείου το οποίο συγκάλεσε έκτακτη σύσκεψη μαζί με τον διοικητή της ΤτΕ και τους επικεφαλής του ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Θεωρείται σίγουρο ότι τα υποκαταστήματα των τραπεζών που εδρεύουν στην Ελλάδα θα περάσουν υπό τον έλεγχο του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου. Παρά τις διαβεβαιώσεις ότι οι καταθέσεις σε υποκαταστήματα κυπριακών τραπεζών δεν «κουρεύονται» ποιος μπορεί να πιστέψει ότι αυτό θα συνεχιστεί και στο μέλλον; Πόσες φορές ήμασταν σίγουροι για κάτι και έγινε το εντελώς αντίθετο; Επομένως, ας μην απορήσει κανείς αν φύγουν και πάλι δισεκατομμύρια από τις τράπεζες, όχι μόνο τις κυπριακές στην Ελλάδα, πάνω που επέστρεφαν χρήματα από το εξωτερικό.

Ο Γ. Στουρνάρας διαβεβαιώνει ότι έχει εξασφαλιστεί η σταθερότητα του ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Μα τα ίδια έλεγαν και οι Κύπριοι όταν «έσκασε» η Ελλάδα και δείτε που βρέθηκαν.

Μια πανευρωπαϊκή αναταραχή, ή ακόμη και μια κοινωνική και πολιτική αναταραχή, αρχικά στην Κύπρο και στη συνέχεια στην Ελλάδα, απειλεί ευθέως το ευρώ και την ΕΕ. Αυτό που πάσχιζαν οι φωστήρες της Ευρώπης να γλιτώσουν μπορεί να το πάθουν από δικές τους αποφάσεις.

Από την άλλη, ότι περνά η Κύπρος είναι ουσιαστικά μια επανάληψη του έργου που ζήσαμε στην Ελλάδα. Απειλές, εκβιασμοί, το πιστόλι στο τραπέζι, το φάσμα της χρεοκοπίας, ο κόσμος έξω από τα ATM’s και φυσικά έκτακτα μέτρα από μια κυβέρνηση που άλλα είχε υποσχεθεί.

Αν διαβάσετε τις δηλώσεις του Προέδρου Αναστασιάδη θα καταλάβετε:

«Βρεθήκαμε αντιμέτωποι με προειλημμένες αποφάσεις και τετελεσμένα. Εθεσαν την Κύπρο ενώπιον του διλήμματος: «Είτε της επιλογής του καταστροφικού σεναρίου της άτακτης χρεοκοπίας, την προσεχή Τρίτη, είτε του σεναρίου μιας επώδυνης, αλλά ελεγχόμενης διαχείρισης της κρίσης, που θα θέτει οριστικό τέρμα στην αβεβαιότητα και θα αποτελέσει την αφετηρία επανεκκίνησης της οικονομίας».

Επίσης, ο κ. Αναστασιάδης σημειώνει ότι η κατάσταση έκτακτης ανάγκης δεν προέκυψε τις τελευταίες 15 μέρες και προσθέτει ότι η κρισιμότητα των στιγμών δεν επιτρέπει σε κανέναν να μπει στη λογική επίρριψης ευθυνών. Ουσιαστικά το έκανε όμως, όπως ακριβώς έγινε και το 2009 με τον Γ. Παπανδρέου.

Επεξηγεί ταυτόχρονα ότι τυχόν επιλογή του καταστροφικού σεναρίου θα είχε ως συνέπεια, αμέσως μετά την αργία του τριημέρου, τον τερματισμό των εργασιών μιας εκ των δύο κυπριακών τραπεζών που διέρχονται κρίση, λόγω τερματισμού της παροχής ρευστότητας από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Η δεύτερη τράπεζα, αναφέρει, θα ανέστελλε τις εργασίες της, ενώ ούτε αυτή θα μπορούσε να αποφύγει την κατάρρευση. Ένα τέτοιο φαινόμενο θα οδηγούσε, από τη μια στιγμή στην άλλη, 8.000 οικογένειες στην ανεργία.

Επίσης, στην δήλωση του ο πρόεδρος Αναστασιάδης αναφέρει:

- Το κράτος θα ήταν υποχρεωμένο να αποζημιώσει τους καταθέτες, ανταποκρινόμενο στην υποχρέωση του έναντι των εγγυημένων καταθέσεων. Το κεφάλαιο που θα απαιτηθεί σε μια τέτοια περίπτωση θα ανέλθει στα 30 περίπου δισεκατομμύρια ευρώ, ποσό που θα αδυνατούσε να καταβάλει.

- Ανάλογο ποσό, που αντιστοιχεί στις καταθέσεις χιλιάδων καταθετών για καταθέσεις άνω των 100.000 ευρώ, θα οδηγείτο σε έναν φαύλο κύκλο εκκαθάρισης περιουσιακών στοιχείων, με τους εν λόγω καταθέτες να υφίστανται ζημιές πέραν του 60%.

- Χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις, αλλά και άλλες επιχειρήσεις θα οδηγούνταν στη χρεοκοπία λόγω της αδυναμίας να ανταποκριθούν στις εμπορικές τους συναλλαγές. Ως συνέπεια των πιο πάνω, ο τομέας των υπηρεσιών θα οδηγείτο σε πλήρη κατάρρευση με ενδεχόμενη έξοδο από το ευρώ. Αυτό, πέραν της εθνικής αποδυνάμωσης της Κύπρου, θα οδηγούσε σε υποτίμηση του νομίσματος τουλάχιστον κατά 40%.Στην δήλωση του ο πρόεδρος Αναστασιάδης αναφέρει ότι δεν ωραιοποιεί την κατάσταση, υποστηρίζει όμως ότι η λύση που επιλέχθηκε, αν και επώδυνη, «οδηγεί στην ιστορική και οριστική διάσωση της οικονομίας μας».

Εμείς εδώ στην Ελλάδα τα έχουμε ξανακούσει όλα αυτά, τα ξαναζούμε τώρα. Μόνο μπουλντόζες έξω από τις τράπεζες δεν είχαμε δει, όμως, η κατάσταση έχει φτάσει στο αμήν. Για όλους τους λαούς, αλλά κυρίως για τον ελληνικό και τον κυπριακό λαό. Κι έτσι όπως πηγαίνει η κατάσταση, δυστυχώς (ή ευτυχώς) θα επιβεβαιωθεί ο Γιούνκερ που μίλησε για κοινωνική επανάσταση. Η περίπτωση της Κύπρου σίγουρα αλλάζει τα δεδομένα.

Πηγή : www.antinews.gr

Read More

Έσπασε το ταμπού της εγγύησης των καταθέσεων

  

Ανοιξαν την κερκόπορτα της Ευρωζώνης Βρυξέλλες και Βερολίνο - Ανησυχία για τις εξελίξεις


Η πολιτική ηγεσία της Κύπρου δυσκολεύεται,σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, να περάσει από την κυπριακή Βουλή τη συμφωνία των Βρυξελλών για το κούρεμα των καταθέσεων. Κατά τα φαινόμενα ο κ.Αναστασιάδης δεν εξασφαλίζει για την ώρα την πλειοψηφία των 29 ψήφων, ούτε τη συναίνεση των κυπριακών κομμάτων. 


Για αυτό και αναβλήθηκαν οι συνεδριάσεις των θεσμικών οργάνων της Κυπριακής Δημοκρατίας για τη Δευτέρα,προφανώς με την ελπίδα ότι θα πεισθούν οι βουλευτές. Ωστόσο μόνο αισιοδοξία δεν επικρατεί στη μεγαλόνησο. 

Δεν είναι τυχαίο ότι εξετάζεται το ενδεχόμενο να μην ανοίξουν τα υποκαταστήματα των κυπριακών Τραπεζών την Τρίτη. Όπως και να έχει το βάρος της απόφασης των Βρυξελλών είναι ασήκωτο τόσο για την κυπριακή ηγεσία όσο και για την κυπριακή οικονομία.Το μέτρο του κουρέματος καταθέσεων πρωτοφανές πλήττει τον πυρήνα των αρχών όχι μόνο του κυπριακού οικονομικού συστήματος αλλά και του συνολικά του ευρωπαϊκού.Ειδικά η επιβολή κουρέματος και σε καταθέσεις κάτω των 100.000 ευρώ θίγει την εγγύηση των καταθέσεων που είναι θεσμοθετημένη σε ολόκληρη την Ευρώπη. Κακά τα ψέματα οι Βρυξέλλες έσπασαν το ταμπού της εγγύησης των καταθέσεων,δηλαδή της λαϊκής αποταμίευσης,η οποία είναι εξαιρετικά ευαίσθητη σε τέτοιες ειδήσεις. 

Προκαλεί έτσι μεγάλη εντύπωση πως οι ευρωπαίοι υπουργοί Οικονομικών έλαβαν τέτοια απόφαση ελαφρά τη καρδία,θέτοντας σε κίνδυνο την σταθερότητα του ευρωσυστήματος.Όταν πέφτουν τέτοια ταμπού όπως αυτό της ασφάλειας των καταθέσεων τι θα σκεφθούν οι αποταμιευτές στην Ελλάδα,στη Ισπανία,στην Ιταλία,στην Εσθονία, στη Σλοβενία και αλλού όπου εμφανίζονται ανάλογα οικονομικά προβλήματα.

Όταν ένα μέτρο σαν κι αυτό επιβάλλεται σε μια χώρα η καχυποψία μεταδίδεται παντού και κανείς δεν μπορεί να εμποδίσει τη διάδοσή της. Στην Αθήνα κυβέρνηση και χρηματοπιστωτικές αρχές παρακολουθούν με κομμένη την ανάσα τις εξελίξεις στην Κύπρο,παρ´ ότι κάνουν ότι είναι δυνατόν προκειμένου να ησυχάσουν οι πολίτες και να αποφευχθούν κινήσεις πανικού την Τρίτη. Η αλήθεια είναι ότι διεθνώς η ανησυχία πολλαπλασιάζεται και πολλοί περιμένουν με αγωνία το άνοιγμα των ασιατικών χρηματιστηρίων το βράδυ της Κυριακής. 

Το σίγουρο είναι ότι η ευρωπαϊκή ηγεσία και ιδιαιτέρως η γερμανική με τις επιλογές τους άνοιξαν την πύλη αμφισβήτησης της ευρωζώνης. Και δεν μπορεί κανείς να πιστέψει ότι τέτοιες θεμελειωδεις επιλογές αποφασίζονται χωρίς συναίσθηση των συνεπειών. Θα πρόκειται για ατύχημα της Ιστορίας αν οδηγούνται σε τέτοιες αποφάσεις από δογματισμό ή απλώς απ´ο άγνοια κινδύνου.
 Πηγή :  www.tovima.gr

Read More

Καταιγιστικές εξελίξεις: Στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο οι κυπριακέςτράπεζες στην Ελλάδα...

Στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο θα περάσουν από την Τρίτη το πρωί τα ελληνικά υποκαταστήματα της Τράπεζας Κύπρου και της Λαικής Τράπεζας Κύπρου. Με τον τρόπο αυτό η ομπρέλα του... Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας καλύπτει τις καταθέσεις ελλήνων στις κυπριακές τράπεζες που λειτουργούν στην Ελλάδα και οι καταθέτες δεν θα υποστούν το κούρεμα.

Την απόφαση αυτή λήφθηκε σύμφωνα με πληροφορίες ενώ και ο υπουργός Οικονομίας κ. Γ. Στουρνάρας έδωσε ρητές διαβεβαιώσεις ότι δεν θα κουρευτούν οι καταθέσεις στα υποκαταστήματα των κυπριακών τραπεζών που λειτουργούν στην Ελλάδα. Με τον τρόπο αυτό η ελληνική κυβέρνηση κόβει τον ομφάλιο λώρο και απομακρύνει τον κίνδυνο μετάδοσης της κυπριακής τραπεζικής κρίσης στην Ελλάδα.

Μετά τις ουρές που έγιναν στην Κύπρο στα καταστήματα που ήταν ανοικτά το Σάββατο η κυβέρνηση επιχειρεί να περιορίσει τον φόβο ενός bank run στις ελληνικές τράπεζες.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η πρόθεση του ΤΧΣ είναι να λειτουργήσουν αυτόνομα η Κύπρου και η Λαική στην Aθήνα ως τον Ιούνιο και να απορροφηθούν στη συνέχεια από το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και ακολούθως η νέα τράπεζα (ΤΤ=Κύπρου+ Λαική) να βγει σε διαγωνισμό για πώληση. Δεν αποκλείεται να μην πουληθεί το νέο ΤΤ και να αποτελέσει τον τέταρτο τραπεζικό πυλώνα, αλλά ακόμη είναι πολύ νωρίς για τέτοιες αποφάσεις.

Κατά πληροφορίες, η απόφαση να ενταχθούν στο ΤΤ λήφθηκε μετά την αντίδραση που εκδήλωσαν Εθνική, Αlpha και Πειραιώς στην πρόταση να απορροφήσουν τις κυπριακές τράπεζες καθώς μια τέτοια εξέλιξη θα μετέβαλε ριζικά τη διαδικασία ανακεφαλαιοποίησης καθώς θα προσέθετε νέα προβλήματα.

Όπως κατέγραφε το newmoney.gr από χθες Παρασκευή 15 Μαρτίου.

« Σχέδιο για να περάσουν οι θυγατρικές των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας επεξεργάζονται «ελληνική» και «κυπριακή» τρόικα μαζί με τις κυβερνήσεις των δυο χωρών.
Σύμφωνα με πληροφορίες οι κ. Μορς, Τομσεν και Μαζουχ μετά από πιέσεις της κυπριακής κυβέρνησης και του κλιμακίου των δανειστών που βρίσκεται στη Λευκωσία επεξεργάζεται ένα σχέδιο προκειμένου οι εν Ελλάδι θυγατρικές των δύο κυπριακών τραπεζών να διαχωριστούν από τους ομίλους της Τρ. Κύπρου και της Λαϊκής.
Στη συνέχεια το σχέδιο προβλέπει τα υποκαταστήματα των δύο κυπριακών τραπεζών ως ενιαίο σχήμα να συγχωνευθούν με το νέο ΤΤ. (το ΤΤ έχει περάσει στην δικαιοδοσία του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας)
Ωστόσο υπάρχουν δύο "αγκάθια".
Πρώτον οι δύο κυπριακές τράπεζες θα πρέπει να μειώσουν το ενεργητικό τους τουλάχιστον κατά 25% με 30%. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να μεταβιβαστούν εκτός από τα υποκαταστήματα και όλες οι θυγατρικές τους στην Ελλάδα (εταιρίες Leasing κλπ) . Η Αθήνα θεωρεί όμως τα μεγέθη των τραπεζών μαζί με τις θυγατρικές τους πολύ μεγάλα και υπάρχουν αμφιβολίες κατά πόσο μπορεί να γίνει αυτό. Αντίθετα οι Κύπριοι επιθυμούν να μεταβιβαστούν στο ΤΧΣ όλες οι εταιρίες που έχουν οι κυπριακές τράπεζες στην Ελλάδα.
Δεύτερο αγκάθι στο ζήτημα αυτό φαίνεται ότι είναι η χρηματοδότηση των εν Ελλάδι κυπριακών τραπεζών καθώς θα χρειαστούν περίπου 2 δισ ευρώ.
Οι ελληνικές αρχές εκτιμούν επίσης ότι υπάρχει «κρυμμένο κόστος» στην όλη διαδικασία από τον πιθανό πλεονασμό υπαλλήλων. Υπάρχει επίσης ερώτημα κατά πόσο οι κυπριακές τράπεζες θα λάβουν μετρητά για τη διάθεση του ενεργητικού ή αν θα λάβουν μετοχές.
Το χάσμα που υπάρχει μεταξύ των δύο πλευρών είναι μεγάλο – μεταξύ 0,5 δισ και 2 δισ. ευρώ. Λόγω της σημασίας του ελληνικού κομματιού στη μείωση των δανειακών αναγκών της Κύπρου, στις Βρυξέλλες βρίσκονται οι επικεφαλής της τρόικας που ασχολούνται με τα τραπεζικά, όπως η Ντέλια Βελκουλέσκου.

Ανακοινώσεις ίσως υπάρξουν μέσα στο Σαββατοκύριακο.
Κυβερνητικά στελέχη πάντως συνδέουν την πίεση της τρόικα τις τελευταίες ημέρες περί των ελληνικών ζητημάτων και με την υπόθεση των κυπριακών τραπεζών.
Εν τω μεταξύ σε "άγνωστο Χ" εξελίσσεται και η στάση του Βερολίνου που φαίνεται πλέον ξεκάθαρα ότι θέλει να χρονοτριβήσει αναφορικά με το σχέδιο για την Κύπρο στο σύνολο. Χθες στη Σύνοδο Κορυφής η Ά νγκελα Μέρκελ επιχείρησε να βγάλει απ' το "κάδρο" το κυπριακό ζήτημα, ωστόσο οι πιέσεις των υπολοίπων εταίρων έκαμψαν τις προσπάθειες της».
newmoney.gr

Read More

Πανικός στην Κύπρο - Ουρές έξω από τις τράπεζες, δεν δίνουν λεφτά τα ΑΤΜ

Με το πρώτο φως της ημέρας και μετά την πρωτοφανή απόφαση στο Eurogroup για τους όρους της συμφωνίας για το μνημόνιο και τη φορολόγηση των καταθέσεων, εκατοντάδες πολίτες στην Κύπρο κατέκλυσαν τα καταστήματα των συνεργατικών πιστωτικών ιδρυμάτων της Λάρνακας, προκειμένου να αποσύρουν τις καταθέσεις τους.

Με το άνοιγμα των καταστημάτων διαπίστωσαν πως δεν μπορούσαν να αποσύρουν όλα τους τα λεφτά, αφού το ηλεκτρονικό σύστημα των συνεργατικών ιδρυμάτων δεν λειτουργούσε. Κι όταν αυτό έγινε κατορθωτό, όπως γράφει η Καθημερινή της Κύπρου, φάνηκε πως το σύστημα κατακρατούσε τελικά το ανάλογο ποσό της νέας φορολογίας, γεγονός που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις. Μάλιστα μετά από εντολή της κυβέρνησης τα καταστήματα τελικά έκλεισαν.

Παράλληλα, σύμφωνα με πληροφορίες , ούτε τα ΑΤΜ των τραπεζών δίνουν χρήματα με αποτέλεσμα να υπάρχει τεράστια αναστάτωση.

Μετά το μεσημέρι επιστρέφει στην Κύπρο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης από τις Βρυξέλλες όπου τις πρωινές ώρες επιτεύχθηκε πολιτική συμφωνία για το πρόγραμμα διάσωσης της κυπριακής οικονομίας, ενώ στο μεταξύ στο Προεδρικό προετοιμάζεται έκτακτη σύσκεψη υπουργών της κυβέρνησης.

Σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες , αναμένεται μέσα στο Σαββατοκύριακο να κατατεθούν νομοσχέδια και να ψηφιστούν με τη μορφή του κατεπείγοντος , πριν ανοίξουν οι τράπεζες το πρωί της Τρίτης.

Στο κείμενό της για τη συμφωνία, με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Μας έπιασαν στον ύπνο», η ιστοσελίδα του Sigma Live αναφέρει ότι η Λευκωσία δέχθηκε τους όρους «υπό την απειλή κλεισίματος τραπεζών».

Χαρακτηρίζοντας οδυνηρή τη συμφωνία, το Sigma επικαλείται πηγές από τις Βρυξέλλες που κάνουν λόγο για βραδιά θρίλερ με ρίξεις και εμπλοκές, ενώ η κυπριακή αντιπροσωπεία προειδοποίησε ακόμα και για αποχώρηση από τις διαπραγματεύσεις.


Πηγή: www.iefimerida.gr

Read More