Τουρκία: Το «γερό χαρτί» της οικονομίας χάνεται

Το οικονομικό θαύμα της Τουρκίας δείχνει να ξεθωριάζει. Η υποτίμηση της λίρας ροκανίζει το εισόδημα των πολιτων, ενώ έντονο προβληματισμό εκφράζουν και οι βιομήχανοι. Στο στόχαστρο του Ερντογάν η Κεντρική Τράπεζα της χώρας.

Για σειρά ετών, η οικονομία αποτελούσε το «γερό χαρτί» του Ταγίπ Ερντογάν.

Όμως, το «τουρκικό οικονομικό θαύμα» φαίνεται ότι «ξεφουσκώνει». Δεν είναι λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι , η οικονομική άνθηση στην Τουρκία έληξε πριν από τρία χρόνια.

Η πιο χαρακτηριστική αποτύπωση αυτής της κατάστασης είναι η διολίσθηση της λίρας. Υπό το βάρος και των διεθνών εξελίξεων, κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες, το τουρκικό νόμισμα έχει χάσει, φέτος, πάνω από 10% της αξίας του έναντι του δολαρίου. Μέσα σε 2 χρόνια η τουρκική λίρα έχασε σχεδόν το 40% της αξίας της έναντι του δολαρίου.

Η υποτίμηση της λίρας δεν αφορά μόνο τους επενδυτές. Αφορά τους απλούς πολίτες, που βλέπουν το εισόδημά τους να το «ροκανίζει» ένας συνεχώς αυξανόμενος πληθωρισμός. Το Μάιο, ξεπέρασε το 8%, με τα τρόφιμα να γίνονται κάθε μέρα πιο ακριβά.

Ήδη , ο Ερντογάν έχει βάλει στο στόχαστρο για την οικονομική επιβράδυνση την Κεντρική Τράπεζα της χώρας ξεκινώντας πόλεμο για να καταργήσει την ανεξαρτησία της. Η κεντρική τράπεζα της Τουρκίας ανακοίνωσε ότιμείωσε τα επιτόκια επί των καταθέσεων συναλλάγματος μετά την κατάρρευση της τουρκικής λίρας, η οποία κατέγραψε ιστορικά χαμηλές ισοτιμίες απέναντι στο δολάριο και το ευρώ, την επομένη της εκλογικής αναμέτρησης που στέρησε την αυτοδυναμία από τον κυβερνών AKP.

Το ανησυχητικό είναι ότι το μεγαλύτερο μέρος τού ελλείμματος του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγώντής Τουρκίας χρηματοδοτείται από βραχυπρόθεσμες εισροές κεφαλαίων - δηλαδή, αγορές ομολόγων και μετοχών - σε αντίθεση με τις πιο σταθερές άμεσες ξένες επενδύσεις. Αυτό καθιστά την τουρκική οικονομία ιδιαίτερα ευάλωτη γεγονός που είχε επισημάνει ήδη απο το 2013, η Morgan Stanley η οποία την είχε χαρακτηρίσει ως μια από τις επικίνδυνες αναδυόμενες αγορές καθώς ήταν υπερβολικά εξαρτημένη από τα ξένα κεφάλαια για να χρηματοδοτήσει τα ελλείμματα των τρεχουσών συναλλαγών της.

Οι εξελίξεις αυτές έχουν πλήξει σοβαρά την επιχειρηματική εμπιστοσύνη και ο επικεφαλής του Συνδέσμου Τουρκικής Βιομηχανίας και Επιχειρήσεων πρόσφατα τις επέκρινε ως «ανησυχητικές» και ότι δημιουργούν «σύγχυση στα μυαλά της επιχειρηματικής κοινότητας και του κόσμου».

Και φυσικά, η αύξηση της ανεργίας είναι ένας πρόσθετος πονοκέφαλος. Η ανεργία με 11% βρίσκεται σε επίπεδα ρεκόρ και αυτό παρά το γεγονός ότι το 2014, το ΑΕΠ της Τουρκίας σημείωσε ανάπτυξη 2,9%. Αν και το ποσοστό αυτό εμφανίζεται ως θετικό εντούτοις είναι το ένα τρίτο της επίδοσης που είχε επιτύχει η χώρα τέσσερα χρόνια πριν.

Υπενθυμίζεται ότι επί 13 χρόνια η τουρκική οικονομία είχε πάντα ανοδική πορεία. Η κυβέρνηση του κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) υπό τον Ερντογάν «εκσφενδόνισε» την Τουρκία ανάμεσα στις 20 πιο ισχυρές οικονομικά χώρες του κόσμου.

Διπλάσιος αριθμός ανάπτυξης δεν ήταν κάτι το σπάνιο. Πλέον όλα δείχνουν ότι οι επιδόσεις αυτές ανήκουν στο παρελθόν προκαλώντας πολιτικούς κραδασμούς στην Τουρκία.

Πηγή :  http://www.euro2day.gr

Read More

Αυτά είναι τα ελληνικά αγροτικά προϊόντα που σαρώνουν στις ΗΠΑ - Η λίστα με τις πρωτιές στις εξαγωγές

Η χώρα μας είναι μία από τις μεγαλύτερες προμηθεύτριας των ΗΠΑ σε μία σειρά προϊόντων του αγροτοδιατροφικού τομέα με ελιές, ψάρια, φασόλια, τυριά και εκ των μεγαλύτερων σε διάφορα άλλα βιομηχανικά είδη, όπως σωλήνες και ξυραφάκια. Ενδεικτικό είναι πως το 2013 οι ελληνικές εξαγωγές ελιών στις ΗΠΑ ξεπέρασαν σε αξία τα 100 εκατ. δολ. Μάλιστα το μερίδιο αγοράς φτάνει για ορισμένες κατηγορίες του προϊόντος στο 73,2%. Βασικοί ανταγωνιστές της Ελλάδας στην εν λόγω αγορά είναι η Τουρκία, Ιταλία και η Ισπανία.

Μάλιστα όπως σημειώνει και η Καθημερινή οι επιτυχίες δεν σταματούν εκεί καθώς η Ελλάδα έχει να ανταγωνισθεί υπερδυνάμεις του παγκόσμιου εμπορίου, όπως για παράδειγμα η Κίνα. Τα ηνία της αμερικανικής αγοράς κρατά η Ελλάδα και σε ό,τι αφορά τον εφοδιασμό με προϊόντα όπως τσιπούρα και λαβράκι, έχοντας μερίδια 58% και 54,2% αντιστοίχως το 2013.

Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι η Ελλάδα ήταν το 2013 ο κυριότερος προμηθευτής των ΗΠΑ σε φασόλια παρασκευασμένα ή διατηρημένα, καταλαμβάνοντας το 68,8% της αμερικανικής αγοράς και αφήνοντας πίσω χώρες όπως το Μεξικό και η Ιταλία.

Στην κατηγορία των τυριών από πρόβειο ή αγελαδινό γάλα, στα οποία περιλαμβάνεται και η φέτα, η Ελλάδα ήταν το 2013 ο τρίτος μεγαλύτερος προμηθευτής των ΗΠΑ μετά την Ισπανία και τη Γαλλία.

Οι «πρωτιές» των ελληνικών εξαγωγών στις ΗΠΑ δεν εξαντλούνται στα προϊόντα του αγροτοδιατροφικού τομέα. Η Ελλάδα το 2013 ήταν μακράν ο μεγαλύτερος προμηθευτής των ΗΠΑ σε ελαφρόπετρα με μερίδιο 53,8%. Στο 26,4% διαμορφώθηκε το μερίδιο της χώρας στην αμερικανική αγορά σε ό,τι αφορά τους αγωγούς πετρελαίου/φυσικού αερίου από σίδηρο ή χάλυβα, με την αξία των εξαγωγών να ανέρχεται στα 55,7 εκατ. δολάρια από 115 εκατ. δολάρια το 2012.

Τα ελληνικά προϊόντα που κυριαρχούν στην αγορά των ΗΠΑ

• Ελιές 73%, κυριότεροι ανταγωνιστές Ιταλία, Τουρκία, Καναδάς
• Φασόλια 68,8%, κυριότεροι ανταγωνιστές Μεξικό, Ονδούρα, Κίνα
• Τσιπούρα, 58%, κυριότεροι ανταγωνιστές Κύπρος, Τουρκία
• Λαβράκι 54,2%, κυριότεροι ανταγωνιστές Τουρκία
• Ελαφρόπετρα 53,8%, κυριότεροι ανταγωνιστές Ισλανδία, Μεξικό, Κίνα
• Σύκα 37,1% (νωπά ή αποξηραμένα), κυριότεροι ανταγωνιστές Τουρκία
• Τυριά από πρόβειο γάλα 29,8%, κυριότεροι ανταγωνιστές Ισπανία, Ισραήλ
• Αγωγοί από σίδηρο ή χάλυβα 26,4%, κυριότεροι ανταγωνιστές Κορέα, Γερμανία, Ιαπωνία
• Ξυραφάκια 25,5%, κυριότεροι ανταγωνιστές Μεξικό, Κίνα
• Ροδάκινα 20,1%, κυριότεροι ανταγωνιστές Κίνα, Χιλή, Αυστραλία

Πηγή: http://www.iefimerida.gr/

Read More

Η προφητεία του γέροντα Ρουσβέλτιου

Του Θάνου Τζήμερου

Τη μαύρη εβδομάδα του Οκτωβρίου του ’29, η αγορά των ΗΠΑ έχασε το δεκαπλάσιο του ετήσιου προϋπολογισμού της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και πολλά περισσότερα από όσα είχαν ξοδέψει οι ΗΠΑ στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στους μήνες που ακολούθησαν, χρεοκόπησαν πάνω από 5.000 τράπεζες. 20.000 επιχειρήσεις κήρυξαν πτώχευση. 12.000.000 άνθρωποι έμειναν άνεργοι και 23.000 αυτοκτόνησαν. Στις 8 Ιουλίου 1932, ο δείκτης Dow Jones βρισκόταν σε επίπεδο χαμηλότερο κι από το 1800!
Κι αφού κατακάθησε κάπως ο κουρνιαχτός, οι Αμερικάνοι, που δεν το βάζουν κάτω, έψαξαν να βρουν τι έφταιξε και να δουν πώς θα μπορούσαν να αποφύγουν την ίδια ζημιά στο μέλλον. Κι έτσι το 1933, επί Ρούσβελτ, ψηφίστηκε ο νόμος Glass - Steagall. H πιο γνωστή διάταξή του λέει ότι μια τράπεζα μπορεί να είναι είτε εμπορική, είτε επενδυτική. Και τα δύο μαζί, αποκλείεται! Δηλαδή: όταν καταθέτεις σε μια εμπορική Τράπεζα τις οικονομίες σου και παίρνεις ένα χαμηλό επιτόκιο, το μόνο που μπορεί να κάνει η Τράπεζα είναι μέρος αυτών των χρημάτων να το δανείσει σε κάποιον άλλον. Απαγορεύεται να τα παίξει στο χρηματιστήριο ή να συμμετάσχει η ίδια σε επιχειρήσεις. Από την άλλη, μια επενδυτική Τράπεζα που σου υπόσχεται υψηλά επιτόκια και ευκαιρίες για γρήγορο κέρδος απαγορεύεται να δέχεται καταθέσεις ταμιευτηρίου. Αυτή η τόσο απλή και σοφή διάταξη εξίσωνε το κλάσμα κέρδους/ρίσκου σε κάθε χρηματική τοποθέτηση.
Θες να είναι τα λεφτά σου «σίγουρα» σε μια τράπεζα; Θα έχεις μικρό επιτόκιο. Θες να «ανοιχτείς» σε επενδύσεις, μετοχές, παράγωγα κ.λπ.; Θα πας σε άλλη τράπεζα, που από την αρχή ξέρεις το χαρακτήρα της και το είδος του κινδύνου στον οποίον εκτίθεσαι. Θα έχεις, πιθανόν, μεγαλύτερη απόδοση, αλλά μπορεί και να τα χάσεις! Είχε και άλλες διατάξεις αυτός ο νόμος που έβαζε ένα αυστηρό πλαίσιο ελέγχου στη λειτουργία των τραπεζών, ώστε ο ανυποψίαστος καταθέτης να μη βρεθεί μπροστά σε ένα κλειστό γκισέ, με την ταμπέλα: «δυστυχώς επτωχεύσαμεν».

Ο νόμος Glass - Steagall δούλεψε σωστά για 66 χρόνια, μέχρι που έπεσε θύμα της νεοφιλελεύθερης φρενίτιδας της παρέας του Μπιλ Κλίντον. Καταργήθηκε το 1999 με εισήγηση του Άλαν Γκρίνσπαν, προέδρου τότε της FED. Τρισεκατομμύρια δολάρια κατατεθειμένου κεφαλαίου μετατράπηκαν, σε μια μέρα, από πρόβατα που έβοσκαν ήσυχα στα λιβάδια των ταμιευτηρίων, σε πεινασμένους λύκους. Και ξεχύθηκαν για υπεραποδόσεις. Κι επειδή ο άνθρωπος είναι φύσει άπληστος, ολόκληρο το τραπεζικό σύστημα, από στήριγμα της παραγωγικής οικονομίας μετατράπηκε σε ένα τερατώδες, φρικαλέο «ΠΑΜΕ ΣΤΟΙΧΗΜΑ» που έχει μολύνει με τα τοξικά του παράγωγα ολόκληρο τον πλανήτη. Όταν σκάσει η φούσκα του, το κραχ του ’29 θα φαίνεται βόλτα στο λούνα-παρκ.

ΠΑΡΑΓΩΓΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ

Στα χωράφια της Θεσσαλίας, όπου δούλευα τα φοιτητικά μου καλοκαίρια, έμαθα την έννοια του «ξεκοπής». Είναι παραφθορά του «κατ’ αποκοπήν», αν και στην ουσία είναι «τιμή κατ’ εκτίμησιν». Δηλαδή ο έμπορος επισκέπτεται το χωράφι συχνά πολύ πριν να ωριμάσουν τα φρούτα, «κόβει» με το μάτι, εντελώς εμπειρικά, πόση παραγωγή μπορεί να περιμένει και «κλείνει» με τον παραγωγό την τιμή, προπληρώνοντάς τον. Συνήθως ο παραγωγός παίρνει λιγότερα από όσα θα έπαιρνε αν περίμενε να μαζέψει και να ζυγίσει τη σοδειά, αλλά τα παίρνει «μπροστά» και «ζεστά». Ο έμπορος ρισκάρει να τα χάσει, αν πέσει αρρώστια ή χαλάζι πριν τη συγκομιδή. Στην πραγματικότητα, αυτή η συμφωνία είναι συμβόλαιο μελλοντικής εκπλήρωσης, δηλαδή ένα είδος «παράγωγου». Όμως, σ’ αυτή του τη μορφή συνδέεται άμεσα με την παραγωγή.

Αντίθετα, στην τραπεζοχρηματιστηριακή φούσκα, η παραγωγή είναι μόνο το πρόσχημα. Άπειρα περίεργα «προϊόντα», ασφάλιστρα και πολύπλοκα (σο)δομημένα ομόλογα είναι καθαρά στοιχήματα για οτιδήποτε χωράει ο νους σας: από το πόσο θα έχει το κιλό ο καφές σε 6 μήνες μέχρι τι καιρό θα κάνει το Πάσχα του 2015! Η μόχλευση, η δυνατότητα δηλαδή να τζογάρεις πολλά περισσότερα από το κεφάλαιό σου, έχει εκτοξεύσει τον τζίρο της παγκόσμιας αγοράς παραγώγων στο 15πλάσιο περίπου της παγκόσμιας οικονομίας! Το περιοδικό «ΤΙΜΕ» την υπολογίζει στο 1 τετράκις εκατομμύρια ευρώ! Δείτε τι σημαίνει «χάνω» παίζοντας με τέτοια μεγέθη: 6,6 δισ. δολάρια έχασε το αμερικανικό hedge fund Amaranth Advisors σε futures φυσικού αερίου (Σεπτέμβριος 2006) και 7,2 δισ. δολάρια έχασε η Societe Generale μετά από μη εξουσιοδοτημένες συναλλαγές ενός μόνο trader σε futures (Ιανουάριος 2008)! Εκτιμάται ότι οι 10 μεγαλύτερες τράπεζες στον κόσμο έχουν έκθεση σε παράγωγα περίπου 230 τρισ. δολαρίων! Σε περίπτωση ατυχήματος, δεν υπάρχει κυβέρνηση ή παγκόσμιος οργανισμός που να μπορέσει να σώσει αυτό το τέρας!

Όταν από τον υπολογιστή σου, και με κάποιες καλές «άκρες», βγάζεις εκατομμύρια παίζοντας στα παράγωγα, ποιος θα προτιμήσει την πραγματική παραγωγή; (Η επίθεση του Τζορτζ Σόρος στη στερλίνα, το 1992, του απέδωσε 1,2 δισ. δολάρια σε μια εβδομάδα, ενώ κάτι… ψιλά, 750 εκατ. δολάρια, κέρδισε, πέντε χρόνια μετά, από την επίθεση στο ταϊλανδικό μπατ.) Αυτός που στοιχηματίζει δισεκατομμύρια δολάρια σε κάτι που μπορεί να κατευθύνει ή έστω να επηρεάσει, τι νομίζετε, δεν θα το κάνει; Μόνο ο Ψωμιάδης ήξερε να «στήνει» αγώνες; Οι Ψωμιάδηδες της διεθνούς οικονομίας είναι ένα παντοδύναμο δίκτυο και χρηματοδοτούν από πολιτικούς και δικαστές μέχρι κακοποιούς και από βαρώνους των ΜΜΕ μέχρι οίκους αξιολόγησης, για να προκαλέσουν αυτό ακριβώς που «πρόβλεψαν»!

ΟΙΚΟΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΑΝΑΞΙΟΙ ΛΟΓΟΥ

Καμία αξιολόγηση δεν γίνεται με επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος. Γίνεται μελετώντας δεδομένα. Πόσο εύκολο είναι, όμως, σήμερα, ακόμα και για τον πιο έμπειρο οίκο, να μελετήσει σε βάθος έναν πολυεθνικό τραπεζικό κολοσσό; Πώς μπορεί να ξέρει ο Χ οίκος τι ποσά παίζει ένας trader της Ψ Τράπεζας στο Χογκ-Κογκ, το Τόκιο ή το Νέο Δελχί; Ή πόσο τοξικά είναι τα κεφάλαια που διαθέτει η Ζ Τράπεζα και πόσο επισφαλείς οι τοποθετήσεις της, όταν μάλιστα όλα είναι μπλεγμένα μεταξύ τους και καμία παράμετρος δεν μένει ανεπηρέαστη από τις άλλες; Η απάντηση είναι απλή: δεν υπάρχει περίπτωση να ξέρει! (Πολύ πιθανόν και να μη θέλει…) Οι αξιολογήσεις των οίκων γίνονται «στο περίπου», ουσιαστικά επισημοποιώντας το προφανές. Αυτό που είναι εξ ορισμού αδύνατον να αξιολογηθεί, αλλά το χρειαζόμαστε περισσότερο, είναι η επίδραση κάθε τραπεζικής «κουτσουκέλας» στο σύστημα. Η κατάρρευση της Lehman είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα. Γιατί την άφησε ο Paulson να καταρρεύσει; Γιατί είχε υποεκτιμήσει τραγικά το κόστος της κατάρρευσης! Σκέφτηκε: «Η Lehman χρωστάει $60 δις. Να μoυ ξεφεύγουν και μερικά, να πάει το πολύ στα $100 δις. Θα την αφήσω να γκρεμιστεί, να μην την πληρώσουν οι Αμερικανοί φορολογούμενοι, να πάρουν και μερικοί αεριτζήδες το μάθημά τους». Δεν μπορούσε να φανταστεί όμως τα στοιχήματα που είχαν παιχτεί στο ενδεχόμενο της κατάρρευσής της (ή μήπως είχε παίξει κι αυτός;) και τα τοξικά ομόλογα που είχε διασπείρει η Lehman στο... σύμπαν! Σήμερα η τρύπα υπολογίζεται στο $1 τρις και δεν υπάρχει περίπτωση να βρεθεί η άκρη στο κουβάρι του ποιος χρωστάει σε ποιον, πριν το 2025!

ΘΑ ΣΤΟΙΧΗΜΑΤΙΖΕΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ;

Κι ενώ τα κεφάλαια κινούνται από τη μια άκρη του κόσμου στην άλλη, από τα «τζιμάνια» των αγορών, σε δευτερόλεπτα, ο πολιτικός κόσμος «σέρνεται»! Κι όταν αποφασίσει να ενδιαφερθεί, είναι για κλάματα. Οι ηγεσίες, της Ευρώπης τουλάχιστον, έχουν αποδειχθεί τραγικά ανεπαρκείς στη διαχείριση της κρίσης. (Και των ΗΠΑ είναι ανεπαρκείς, αλλά η εκτύπωση δολλαρίων δημιουργεί προπέτασμα... χαρτιού, προς το παρόν.) Ασχολούνται με το σύμπτωμα και όχι με το αίτιο, το οποίο είναι η πλήρης, ουσιαστικά, ασυδοσία στις χρηματοπιστωτικές δραστηριότητες. Δυσκίνητες εθνικές δομές και ατάλαντοι γραφειοκράτες δεν είναι σε θέση ούτε καν να αντιληφθούν, πόσο δε μάλλον να επιλύσουν τα παγκόσμια προβλήματα. Η λύση μπορεί να προκύψει από μία πανστρατιά από τους πιο διορατικούς πολιτικούς, τραπεζίτες, αναλυτές, πληροφορικάριους, ακόμα και χάκερς ή πρώην κερδοσκόπους –ο αποσυρθείς Σόρος είναι μια καλή περίπτωση– που θα πρέπει το ταχύτερον να συγκληθεί από έναν παγκόσμιο φορέα ενδεχομένως από τα Ηνωμένα Έθνη, να μπουν σε ένα συμβούλιο, σαν τους καρδινάλιους εκλέκτορες, και να μη βγουν πριν να φανεί ο άσπρος καπνός ενός νέου ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΘΕΣΜΙΚΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ, με ελάχιστο προαπαιτούμενο την επαναφορά του νόμου Glass - Steagall, προσαρμοσμένου, βέβαια, στα δεδομένα της παγκοσμιοποιημένης διαδικτυακής οικονομίας.

Kαλό θα ήταν στην παρέα να πάρουν κι έναν ποιητή ή ένα φιλόσοφο. Για να τους πει ότι η ευτυχία στον άνθρωπο βρίσκεται στα μικρά και σε όσα δεν έχουν τιμή, με τα πιο όμορφα από αυτά να είναι τζάμπα... Θα μπορούσε να τους θυμίσει (μια που οι πολιτικοί δεν έχουν καλές σχέσεις με την ποίηση...) τουλάχιστον τα ιστορικά διαγγέλματα του Ρούσβελτ και τις αναφορές του στην ελευθερία από την ανάγκη και από το φόβο, στο δικαίωμα κάθε ανθρώπου σε μια αξιοπρεπή ζωή ή, έστω, στις ευκαιρίες για να έχει μια αξιοπρεπή ζωή. Κι αξιοπρεπής δεν είναι η ζωή κανενός trader ή τραπεζικού μεγαλοστελέχους, όταν έξω από την περίκλειστη έπαυλή του, τα θύματα της αισχροκέρδειάς του ψάχνουν στα σκουπίδια για φαγητό. «Μια κοινωνία που το αγνοεί αυτό δεν έχει μέλλον» θα μπορούσε να ήταν η κατάληξη της σκέψης του Ρούσβελτ. Δεν το διατύπωσε έτσι, γιατί ένα πολιτικό διάγγελμα πρέπει να κλείνει αισιόδοξα. Αλλά χρειάζεται να είναι κανείς προφήτης για να το δει;

Υ.Γ. Ζούμε σε ένα σπίτι με σμπαραλιασμένο φέροντα οργανισμό (Ελλάδα), χτισμένο σε μια πλαγιά που κατολισθαίνει (Ευρώπη) σε μια σεισμογενή περιοχή που δίνει 9 Ρίχτερ (παγκόσμια οικονομία). Νομίζετε ότι κατηγορώντας μόνιμα τα δύο τελευταία και σφυρίζοντας αδιάφορα για το πρώτο, έχουμε περισσότερες ή λιγότερες πιθανότητες να επιβιώσουμε;

Athens Voice

Read More

Προφήτες οικονομολόγοι χωρίς ταλέντο στις προγνώσεις

Του Δημήτρη Μητρόπουλου

Μάλιστα. Ο Πολ Κρούγκμαν είχε κάνει λάθος για την Ελλάδα, αλλά περιμένει να δικαιωθεί για την Κύπρο. Η περίπτωση του αμερικανού νομπελίστα οικονομολόγου - που τυγχάνει και προοδευτικός - είναι χαρακτηριστική της ανοησίας των προφητών. Μια ολόκληρη κάστα προσώπων και οργανισμών μάς έχει ρημάξει πέντε χρόνια τώρα με τις προβλέψεις της, που είναι μονίμως εσφαλμένες, εκτός αν είναι κατά τύχη ορθές.

Ποιος έχει επισημάνει ότι για τη μια φορά που ο Νουριέλ Ρουμπινί πέτυχε την κρίση των subprime το 2007-8 έχει πέσει έξω καμιά δεκαπενταριά φορές σε ενδιάμεσες ή άλλες προβλέψεις; Αυτός έχει τουλάχιστον το ελαφρυντικό ότι η εταιρεία του συνδέεται με τη Γουόλ Στριτ, άρα τουλάχιστον έστω και με έμμεσο τρόπο κάνει παιχνίδι. Πολλοί από τους άλλους απλώς επιχειρηματολογούν στο κενό. Ας πούμε ο Κρούγκμαν - όποιος τον διάβαζε προ πενταετίας το ξέρει - κοιμήθηκε εντελώς όρθιος στην τεράστια αμερικανική κρίση του 2008 μέχρις ότου την είχαν αντιληφθεί άπαντες - οπότε πλημμύρισε τη δημόσια αγορά με τις υπερ-ευφυείς αναλύσεις του. Και τι θα πει, όπως γράφει ο Κρούγκμαν στο μπλογκ του, ότι μέτρησε τα οικονομικά μεγέθη για τη χώρα μας, αλλά δεν εκτίμησε σωστά την πολιτική διάσταση του να βγει η Αθήνα από την ευρωζώνη; Πολιτική οικονομία λέγεται το σπορ. Πολιτικό εγχείρημα - και μάλιστα με τεράστια επένδυση από τις ευρωπαϊκές ελίτ - είναι η ευρωζώνη. Η Ελλάδα δεν θα μπορούσε ποτέ να έχει την παραμικρή σχέση με την Αργεντινή. Οχι ότι δεν μας έχει ρημάξει η ύφεση - αλλά εντός ευρώ!

Λίγο το Διαδίκτυο και τα διεθνή οικονομικά μπλογκ, λίγο η επικυριαρχία των αγορών και καμιά εικοσαριά τύποι - που όλοι κατέληξαν να γίνουν τζετ σέτερ -, μας έχουν κουράσει και ταλαιπωρήσει με τις αναλύσεις και τις προβλέψεις τους.

Ατυχώς και αφελώς ο διασημολάγνος Παπανδρέου καλούσε πολλούς από αυτούς στο Μαξίμου. Αλλοι ανέβαζαν έτσι το κασέ τους. Και άλλοι έπαιρναν πληροφορίες για να ξέρουν πώς θα παίξουν Ελλάδα. Παρ' όλα αυτά, αυτό το παράξενο γαϊτανάκι επαφών δεν έχει σταματήσει. Η Ελλάδα εξακολουθεί να έχει ένα ερωτηματικό στην πλάτη της και να είναι ένα σημαντικό play για τις αγορές. Και μάλιστα πριν σκάσει σαν καρπούζι το τραπεζικό σύστημα της Κύπρου. Ολα όσα ακούγονται για τα πηγαινέλα του Σόρος και κυρίως των ανθρώπων του στην Ελλάδα, καθώς και για τις επαφές που κρατάει για λογαριασμό του με το ελληνικό πολιτικό σύστημα ο Στέλιος Ζαβός, εξακολουθούν να δημιουργούν ερωτηματικά. Από εκεί και πέρα οι προφήτες των αγορών δεν έχουν αναστολές. Τους ενδιαφέρει εξίσου να μιλάνε με κόμματα που είναι στην κυβέρνηση όσο και με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Το ευτύχημα είναι ότι από τον Παπαδήμο και μετά έχουμε γλιτώσει κάπως από όλα αυτά. Κάπως - όχι εντελώς. Φαίνεται ότι ο Ματιέ Πιγκάς της Λαζάρ παρέσυρε το καλοκαίρι τον Βαγγέλη Βενιζέλο σε ακραία γραμμή στο θέμα της διαπραγμάτευσης με την τρόικα. Στο Οικονομικών ο Γιάννης Στουρνάρας, κοσμοπολίτης οικονομολόγος ο ίδιος με απευθείας γραμμές στην Ευρώπη και την Ουάσιγκτον, δεν είχε κανέναν λόγο να μπλέξει με τους προφήτες. Παρ' όλα αυτά, ο εσμός αυτός - με τις προγνώσεις, τις εξυπνάδες και τις πατάτες του - συνεχίζει να ασχολείται μαζί μας και μόνο κακό μας κάνει. Και κάποια στιγμή θα πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε εμείς με όλους αυτούς...

Πηγή : www.tanea.gr

Read More

Μπορεί η Κύπρος να πεί ακόμα ένα μεγάλο ΟΧΙ;

Του Κώστα Ροδινού

«Η Ευρωπαϊκή Ενωση μοιάζει μ’ ένα γάμο που δεν τον θέλει κανείς, αλλά όλοι φοβούνται τις συνέπειες του διαζυγίου», μου έλεγε χθές το βράδυ ένας παλιός μου καθηγητής εξ Αμερικής. Και πρόσθεσε «από όλες τις ανοησίες που μπορούσαν να κάνουν οι Γερμανοί, διέπραξαν τη μεγαλύτερη!» Και συνέχισε, σχεδόν εξοργισμένος, «στην Ευρώπη δεν στήνεται απλώς ένα σκηνικό κοινωνικής έκρηξης, αλλά δημιουργούνται συνθήκες που παραπέμπουν σε εμφύλιο»! Αυτό το τελευταίο ήταν σχεδόν σοκαριστικό, ακόμα και να το ακούσεις….

Η Κύπρος στο ικρίωμα

Η Κύπρος ήταν στο στόχαστρο Ευρωπαίων και Αμερικανών εδώ και πολύ καιρό. Είτε γιατί περιέπλεκε τις σχέσεις τους με την Τουρκία, είτε γιατί αποτελούσε έναν ελκυστικό φορολογικό παράδεισο, είτε τέλος γιατί ο Τάσος Παπαδόπουλος, το 2004, είχε τη γενναιότητα να αψηφήσει τα κελεύσματά τους, είτε για αυτά που υπαινίσσονται οι θεωρίες συνωμοσίας…

Θεώρησαν, λοιπόν, ότι για να τη …..σώσουν, έπρεπε να την τιθασεύουν. Να τη γονατίσουν, με άλλα λόγια. Να την ταπεινώσουν. Και πώς γίνεται αυτό; Ε, διαλύοντας την οικονομία της. Γιατί ποιό ήταν το ισχυρό της σημείο; Το τραπεζικό της σύστημα. Βρήκαν, λοιπόν, την αφορμή. «Η αναλογία», λέει, «καταθέσεων προς το ΑΕΠ είναι ο 7 προς 1 και πολλά κεφάλαια που βρίσκονται εκεί, δεν μεταφέρθηκαν με διαφανείς διαδικασίες». Σιγά τη διαπίστωση! Αυτό δεν το ήξεραν όταν δεχόταν την Κύπρο στην ΕΕ; Δεν το έμαθαν, όταν η Κύπρος αργότερα υιοθέτησε το Ευρώ; Με το σπαθί της, μάλιστα, όπως ομολογούσαν άπαντες; Όσον, δε αφορά στην περίφημη….αναλογία, ας μας πούν ποιά είναι η …..αναλογία καταθέσεων προς ΑΕΠ στο Λουξεμβούργο, ο Πρωθυπουργός του οποίου έως λίαν προσφάτως προήδρευε του Eurogroup; Γιατί δεν ζήτησαν τον έλεγχο προέλευσης των καταθέσεων και στο Μεγάλο Δουκάτο; Γιατί δεν το έκαναν ούτε στην Ιρλανδία που βρίσκεται υπό καθεστώς μνημονίου;

Παράγοντας αποσταθεροποίησης

Η φορολόγηση του κεφαλαίου των καταθέσεων, ανεξαρτήτως ύψους του συντελεστή, δεν είναι απλώς μια κακή απόφαση, αλλά μια επικίνδυνη εξέλιξη που βάζει δυναμίτη στα θεμέλια της Ευρωπαϊκής οικονομίας. Εισάγει στο τραπεζικό σύστημα έναν διαρκή «παράγοντα αποσταθεροποίησης». Γιατί οι καταθέσεις αποτελούν την «ιερή αγελάδα του τραπεζικού συστήματος». Όταν αμφισβητείται η ασφάλεια των καταθέσεων, δεν μπορεί να λειτουργήσει. Επιπλέον, δημιουργείται και μια τάση εκροής καταθέσεων προς άλλους δημοφιλείς προορισμούς, με μεγαλύτερη ασφάλεια! Μήπως, αυτό τελικά ήθελαν οι Γερμανοί και οι …Βόρειοι σύμμαχοί τους. (Εδώ που τα λέμε και οι Νότιοι την ….νήσσαν εποίησαν γιατί δεν άκουσα κανέναν να διαφωνεί. Πού ήταν ο Ολάντ, που θα άλλαζε την πολιτική της Ευρώπης;)

Αν η ΕΕ ήθελε να «ελέγξει» την ροή αδήλωτων κεφαλαίων στην Κύπρο είχε πολλούς τρόπους να το κάνει. Αν πάλι είχε αποφασίσει να φορολογήσει τα κεφάλαια αυτά με κάποιο μεγαλύτερο συντελεστή μπορούσε, επίσης, να βρεί αποδοτικότερους τρόπους να το επιτύχει. Οχι, όμως, φορολογώντας τις καταθέσεις. Γιατί ένα τέτοιο μέτρο δεν έχει προηγούμενο και ανοίγει τον ασκό του Αιόλου, με άγνωστες συνέπειες. Τα πράγματα, πλέον, δεν θα είναι όπως τα ξέραμε….

Ποιός θέλει μια τέτοια Ευρώπη;

Όμως, ανεξαρτήτως των αποφάσεων που θα πάρει σήμερα η Κυπριακή Βουλή και της τελικής μορφής που θα λάβουν τα μέτρα, οι αποφάσεις του Eurogroup για την Κύπρο, μας επιτρέπουν να καταλήξουμε σε ορισμένα χρήσιμα συμπεράσματα.

-Πρώτον, η περίφημη κοινοτική αλληλεγγύη είναι για τα πανηγύρια. Όταν για να πείσεις έναν εταίρο σου χρησιμοποιείς μεθόδους μαφίας (γιατί τι άλλο αποτελούσε ο αισχρός εκβιασμός οτι η ΕΚΤ θα σταματήσει την χρηματοδότηση του τραπεζικού συστήματος της Κύπρου, αν δεν …συμμορφωθεί;), για ποιά Ένωση μιλάμε;

-Δεύτερον, να μη ρίχνουμε πάντα τις ευθύνες στους τρίτους. Η ανεκδιήγητη διακυβέρνηση Χριστόφια, που μέσα σε μια πενταετία κατάφερε να διαλύσει την Κυπριακή οικονομία, εδώ και ένα χρόνο, τουλάχιστον, αντί να πάρει μέτρα και να διασφαλίσει την Κυπριακή οικονομία, καλλιεργούσε ψευδαισθήσεις. Εκτός και αν δολίως οδήγησε τα πράγματα στο αμήν, όπως έπραξε και ο άλλος μεγάλος φωστήρας στην Ελλάδα το 2010. Και όταν καθυστερείς να βάλεις τάξη στα του οίκου σου…αναλαμβάνουν οι Γερμανοί!

-Τρίτον, για μια ακόμα φορά οι Ρώσοι δεν …έρχονται ποτέ! Και στην περίπτωση της Κύπρου τα μεγέθη ήταν σχετικά μικρά και από πέρυσι, ακόμα, εκκρεμούσε το αίτημα για το δάνειο. Το γράφω αυτό γιατί και στην περίπτωση της Ελλάδος δεν είναι λίγοι που αναμένουν τον «μόσχοβο να φέρει το σεφέρι». Από τα Ορλωφικά ακόμα….

-Τέταρτον, όταν είσαι μικρός και αδύναμος σε αντιμετωπίζουν ως ….μικρό και αδύναμο….Και στις διεθνείς σχέσεις δεν υπάρχουν ευαισθησίες. Ο Μέγας Θουκυδίδης, μας άφησε για κληρονομιά τον «Διάλογο Αθηναίων-Μηλίων», αλλά μάλλον τίποτα δεν μάθαμε και τίποτα δεν διδαχθήκαμε.

-Πέμπτον, οι υδρογονάθρακες δεν σώζουν. Πόσο,μάλλον, όταν ακόμα δεν είναι άμεσα εκμεταλλεύσιμοι. Εκτός και αν αρχίσουμε να παίρνουμε σοβαρά τις διάφορες θεωρίες συνωμοσίας, ακόμα και στις ακραίες εκδοχές τους.

Τούτων δοθέντων, μοιραία τίθεται το ερώτημα: ποιός θέλει μια τέτοια Ευρώπη, όπου ο εκβιασμός αποτελεί επίσημη πολιτική;

Που το πάνε τελικά;

Επειδή, θεωρώ δεδομένο ότι η ”συμμαχία των Βορείων” έχει ήδη εκτιμήσει τις συνέπειες του κουρέματος των καταθέσεων στην Κύπρο, προσπαθώ να αντιληφθώ που το πάνε:

α) αν η Κύπρος συμμορφωθεί και δεχθεί, έστω κατά κάποια ηπιότερη εκδοχή, το κούρεμα των καταθέσεων, τότε δημιουργείται ένα τετελεσμένο.

β) αν η Κυπριακή Βουλή πεί ένα μεγάλο ΟΧΙ, τότε θα έχει ενδιαφέρον η αντίδραση της ΕΕ! Θα εξαναγκάσει την Κύπρο σε μια άτακτη χρεοκοπία, (οπότε πάλι θα δημιουργηθεί τετελεσμένο) ή θα αναζητήσει άλλες λύσεις;.

γ) αν η Κύπρος, υπό το βάρος των εξελίξεων, αποφασίσει να εγκαταλείψει το ευρώ, τότε όχι μόνο θα δημιουργηθεί προηγούμενο, αλλά θα έχει ενδιαφέρον το αν προκύψει domino effect.

Ένα πράγμα δεν ξέρει κανένας. Ποιά θα είναι αποσταθεροποιητική λειτουργία του κουρέματος στο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα;

Οπότε θα έχει ενδιαφέρον να δούμε την αντίδραση-παρέμβαση της ΕΚΤ.

Συμπέρασμα: Οι εξελίξεις στην Μεγαλόνησο μας επηρεάζουν και μας αφορούν άμεσα. Όχι μονάχα γιατί πλήττεται και μάλιστα με βίαιο τρόπο ένα κομμάτι του Ελληνισμού, αλλά γιατί οι συνέπειες θα φτάσουν και σ’ εμάς. Και θα είναι άμεσες. Και δυσάρεστες.

Προφανώς και η ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί να υποδείξει σ’ εκείνη της Κύπρου τι να πράξει. Είναι υποχρέωσή της, όμως, να στηρίξει την Κύπρο, όχι μόνο με λόγια, αλλά και με έργα, σ’ οποιαδήποτε απόφαση και αν καταλήξει σήμερα το απόγευμα η Κυπριακή Βουλή.

Προσωπικά, πολύ θα ήθελα η Βουλή της Κύπρου να βρεί τη δύναμη να πεί ένα μεγάλο ΟΧΙ….

Πηγή : www.antinews.gr

Read More

Financial Times: Αντί για σωσίβιο, πέρασαν πέτρα στο λαιμό της Κύπρου

 

Νόμιμη μεν, αλλά αντίθετη στο πνεύμα της εγγύησης των καταθέσεων στην ΕΕ, χαρακτηρίζουν την επιβολή του φόρου στους καταθέτες των κυπριακών τραπεζών οι Financial Times στο κύριο άρθρο τους. 

Προσθέτουν ότι η απόφαση της ευρωζώνης «προδίδει ασυγχώρητα αυτούς που έχουν να χάσουν τα περισσότερα και τα λιγότερα για να λογοδοτήσουν».

Η βρετανική οικονομική εφημερίδα σχολιάζει ότι, πάνω που άρχιζε να μπαίνει σε μια σωστή πορεία στην αντιμετώπιση της κρίσης χρέους, η ευρωζώνη επέστρεψε στις παλιές της συνήθειες. «Αντιμέτωποι με ένα κράτος-μέλος που βυθιζόταν, αντί να ρίξουν στην Κύπρο σωσίβιο, οι ηγέτες της ευρωζώνης πέρασαν μια μυλόπετρα γύρω από το λαιμό της» αναφέρει χαρακτηριστικά το άρθρο, που κάνει λόγο για μία ακόμα «κακοφτιαγμένη» διάσωση.

Σημειώνεται ότι η Κύπρος φάνταζε ως ευκαιρία εφαρμογής μιας λύσης προς την κατεύθυνση απαγκίστρωσης των τραπεζών από τα προβλήματα χρέους των κυβερνήσεων. Η επιλογή επιβολής ζημιάς στους πιστωτές των τραπεζών ήταν σωστή, αλλά αντί για την αναδιάρθρωση των τραπεζών που έχουν ανάγκη το πακέτο που επελέγη πληρώνει το τίμημα δίχως τα οφέλη μιας τέτοιας άσκησης, εκτιμά το άρθρο. Εξηγείται ότι δε γίνεται άμεση αναδιάρθρωση των τραπεζών και ότι δεν υπάρχει συμμετοχή ανασφάλιστων ομολογιούχων πρώτης εξασφάλισης.

Παράλληλα αναφέρεται ότι παρακάμπτεται το νομικό καθεστώς διεκδικήσεων από τους χρεοκοπημένους οφειλέτες με τρόπο που πλήττει τους απλούς καταθέτες για να ωφελήσει όσους έχουν περίπλοκες επενδύσεις. «Αυτό είναι αποσταθεροποιητικό καθώς επίσης και ηθικά ασυνείδητο», σχολιάζει η εφημερίδα, προσθέτοντας στη συνέχεια ότι πρόκειται για συνειδητή απόφαση να πληρώσουν οι φτωχότεροι για να βοηθήσουν τους πλουσιότερους. 

Η εναλλακτική, σύμφωνα με την εφημερίδα, θα ήταν η επιβολή ζημιάς σε μεγαλύτερο ποσοστό για τους μεγαλοκαταθέτες, με το συμπέρασμά της να είναι πως η κυπριακή κυβέρνηση επιχείρησε με το τελικό πακέτο να διασώσει κομμάτια του εξωχώριου τραπεζικού μοντέλου της.

Σε όλα αυτά το κύριο άρθρο των Financial Times προσθέτει ότι οι αποφάσεις για την Κύπρο αμφισβητούν τα ευρωπαϊκά σχέδια για μια τραπεζική ένωση και για ένα πανευρωπαϊκό πρόγραμμα εγγυήσεων για τις καταθέσεις και επίλυσης προβλημάτων.

Για την εφημερίδα πάντως το μεγαλύτερο ρίσκο είναι πολιτικό: η συνταγή της καθολικής λιτότητας σε συνδυασμό με τη μαλακή μεταχείριση των μεγαλοεπενδυτών είναι όλο και πιο τοξική για τους Ευρωπαίους ψηφοφόρους. «Οι ηγέτες μόλις έριξαν λάδι στη φωτιά» καταλήγει το άρθρο της βρετανικής εφημερίδας.

Πηγή : www.protothema.gr

Read More

Η Κύπρος ζει ένα νέο Αττίλα, οικονομικό αυτήν την φορά

 

Κόλαση. 

Μόνο έτσι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η κατάσταση που επικρατεί στην Κύπρο κι όπως όλα δείχνουν οι εξελίξεις από εδώ και πέρα μπορεί να αποτελέσουν θρυαλλίδα πολιτικών και οικονομικών εξελίξεων σε όλη την Ευρώπη.

Η Κύπρος μπορεί να είναι μικρή και οι Κύπριοι ελάχιστοι μέσα στα εκατομμύρια της Γηραιάς Ηπείρου, ωστόσο, κανείς δε μπορεί να προβλέψει πόσο μεγάλη θα είναι η επίδραση όλων όσων συμβαίνουν στη μαρτυρική Μεγαλόνησο.

Η Κύπρος ζει νέο Αττίλα, οικονομικό αυτή τη φορά με τον κόσμο να έχει ξεσηκωθεί, κάποιοι να ζητούν ακόμη και την παραίτηση της κυβέρνησης που δεν έχει ούτε μια εβδομάδα ζωής. Άλλοι αποκλείουν το Προεδρικό Μέγαρο, ορισμένοι ζητούν τους κόπους μιας ζωής που εν μια νυκτί κάποιοι αποφάσισαν να τους πετσοκόψουν.

Κατ΄ αρχάς οι Κύπριοι αισθάνονται προδομένοι. 10 μέρες αφ’ ότου ψήφισαν έναν πρόεδρο με 60% αυτός συναινεί σε μια απόφαση λαιμητόμο. Ασφαλώς ποτέ δεν περίμεναν ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο.

Κατά δεύτερο, όλοι οι Κύπριοι αισθάνονται πλέον ότι ο παράδεισος που ζούσαν έχει μετατραπεί σε κόλαση. Μια απόφαση που ουσιαστικά θα διώξει τους ξένους επενδυτές από το νησί. Η Κύπρος θα πάψει να είναι επιχειρηματικό κέντρο, ακόμη και «πλυντήριο» χρημάτων όπως πολλοί αρέσκονται να λένε. Μόνο που σύμφωνα με διεθνείς αναλύσεις, η Κύπρος σε σχέση π.χ. με τη Γερμανία είναι… οσία σε ότι αφορά το «μαύρο» χρήμα ή τη διαφθορά. Εν πάση περιπτώσει, η Κύπρος που ξέραμε πια είναι παρελθόν.

Δυστυχώς μια Κύπρος αδύναμη, εξαρτώμενη από αποφάσεις άλλων δεν μπορεί να αντισταθεί και στις πολιτικές εξελίξεις που έπονται. Αν το σχέδιο Ανάν, εκείνο το ντροπιαστικό για τους Ελληνοκύπριους σχέδιο, είχε απορριφθεί μετ’ επαίνων τότε, τώρα θα επανέλθει και πολύ φοβόμαστε ότι θα περάσει και κανείς δε θα μιλήσει.

Αλλά όσα συμβαίνουν ή θα συμβούν στην Κύπρο σίγουρα επηρεάζουν όλη την Ευρώπη και κυρίως την Ελλάδα. Δεν είναι καθόλου τυχαία η αγωνία της κυβέρνησης και του οικονομικού επιτελείου το οποίο συγκάλεσε έκτακτη σύσκεψη μαζί με τον διοικητή της ΤτΕ και τους επικεφαλής του ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Θεωρείται σίγουρο ότι τα υποκαταστήματα των τραπεζών που εδρεύουν στην Ελλάδα θα περάσουν υπό τον έλεγχο του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου. Παρά τις διαβεβαιώσεις ότι οι καταθέσεις σε υποκαταστήματα κυπριακών τραπεζών δεν «κουρεύονται» ποιος μπορεί να πιστέψει ότι αυτό θα συνεχιστεί και στο μέλλον; Πόσες φορές ήμασταν σίγουροι για κάτι και έγινε το εντελώς αντίθετο; Επομένως, ας μην απορήσει κανείς αν φύγουν και πάλι δισεκατομμύρια από τις τράπεζες, όχι μόνο τις κυπριακές στην Ελλάδα, πάνω που επέστρεφαν χρήματα από το εξωτερικό.

Ο Γ. Στουρνάρας διαβεβαιώνει ότι έχει εξασφαλιστεί η σταθερότητα του ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Μα τα ίδια έλεγαν και οι Κύπριοι όταν «έσκασε» η Ελλάδα και δείτε που βρέθηκαν.

Μια πανευρωπαϊκή αναταραχή, ή ακόμη και μια κοινωνική και πολιτική αναταραχή, αρχικά στην Κύπρο και στη συνέχεια στην Ελλάδα, απειλεί ευθέως το ευρώ και την ΕΕ. Αυτό που πάσχιζαν οι φωστήρες της Ευρώπης να γλιτώσουν μπορεί να το πάθουν από δικές τους αποφάσεις.

Από την άλλη, ότι περνά η Κύπρος είναι ουσιαστικά μια επανάληψη του έργου που ζήσαμε στην Ελλάδα. Απειλές, εκβιασμοί, το πιστόλι στο τραπέζι, το φάσμα της χρεοκοπίας, ο κόσμος έξω από τα ATM’s και φυσικά έκτακτα μέτρα από μια κυβέρνηση που άλλα είχε υποσχεθεί.

Αν διαβάσετε τις δηλώσεις του Προέδρου Αναστασιάδη θα καταλάβετε:

«Βρεθήκαμε αντιμέτωποι με προειλημμένες αποφάσεις και τετελεσμένα. Εθεσαν την Κύπρο ενώπιον του διλήμματος: «Είτε της επιλογής του καταστροφικού σεναρίου της άτακτης χρεοκοπίας, την προσεχή Τρίτη, είτε του σεναρίου μιας επώδυνης, αλλά ελεγχόμενης διαχείρισης της κρίσης, που θα θέτει οριστικό τέρμα στην αβεβαιότητα και θα αποτελέσει την αφετηρία επανεκκίνησης της οικονομίας».

Επίσης, ο κ. Αναστασιάδης σημειώνει ότι η κατάσταση έκτακτης ανάγκης δεν προέκυψε τις τελευταίες 15 μέρες και προσθέτει ότι η κρισιμότητα των στιγμών δεν επιτρέπει σε κανέναν να μπει στη λογική επίρριψης ευθυνών. Ουσιαστικά το έκανε όμως, όπως ακριβώς έγινε και το 2009 με τον Γ. Παπανδρέου.

Επεξηγεί ταυτόχρονα ότι τυχόν επιλογή του καταστροφικού σεναρίου θα είχε ως συνέπεια, αμέσως μετά την αργία του τριημέρου, τον τερματισμό των εργασιών μιας εκ των δύο κυπριακών τραπεζών που διέρχονται κρίση, λόγω τερματισμού της παροχής ρευστότητας από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Η δεύτερη τράπεζα, αναφέρει, θα ανέστελλε τις εργασίες της, ενώ ούτε αυτή θα μπορούσε να αποφύγει την κατάρρευση. Ένα τέτοιο φαινόμενο θα οδηγούσε, από τη μια στιγμή στην άλλη, 8.000 οικογένειες στην ανεργία.

Επίσης, στην δήλωση του ο πρόεδρος Αναστασιάδης αναφέρει:

- Το κράτος θα ήταν υποχρεωμένο να αποζημιώσει τους καταθέτες, ανταποκρινόμενο στην υποχρέωση του έναντι των εγγυημένων καταθέσεων. Το κεφάλαιο που θα απαιτηθεί σε μια τέτοια περίπτωση θα ανέλθει στα 30 περίπου δισεκατομμύρια ευρώ, ποσό που θα αδυνατούσε να καταβάλει.

- Ανάλογο ποσό, που αντιστοιχεί στις καταθέσεις χιλιάδων καταθετών για καταθέσεις άνω των 100.000 ευρώ, θα οδηγείτο σε έναν φαύλο κύκλο εκκαθάρισης περιουσιακών στοιχείων, με τους εν λόγω καταθέτες να υφίστανται ζημιές πέραν του 60%.

- Χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις, αλλά και άλλες επιχειρήσεις θα οδηγούνταν στη χρεοκοπία λόγω της αδυναμίας να ανταποκριθούν στις εμπορικές τους συναλλαγές. Ως συνέπεια των πιο πάνω, ο τομέας των υπηρεσιών θα οδηγείτο σε πλήρη κατάρρευση με ενδεχόμενη έξοδο από το ευρώ. Αυτό, πέραν της εθνικής αποδυνάμωσης της Κύπρου, θα οδηγούσε σε υποτίμηση του νομίσματος τουλάχιστον κατά 40%.Στην δήλωση του ο πρόεδρος Αναστασιάδης αναφέρει ότι δεν ωραιοποιεί την κατάσταση, υποστηρίζει όμως ότι η λύση που επιλέχθηκε, αν και επώδυνη, «οδηγεί στην ιστορική και οριστική διάσωση της οικονομίας μας».

Εμείς εδώ στην Ελλάδα τα έχουμε ξανακούσει όλα αυτά, τα ξαναζούμε τώρα. Μόνο μπουλντόζες έξω από τις τράπεζες δεν είχαμε δει, όμως, η κατάσταση έχει φτάσει στο αμήν. Για όλους τους λαούς, αλλά κυρίως για τον ελληνικό και τον κυπριακό λαό. Κι έτσι όπως πηγαίνει η κατάσταση, δυστυχώς (ή ευτυχώς) θα επιβεβαιωθεί ο Γιούνκερ που μίλησε για κοινωνική επανάσταση. Η περίπτωση της Κύπρου σίγουρα αλλάζει τα δεδομένα.

Πηγή : www.antinews.gr

Read More

Έσπασε το ταμπού της εγγύησης των καταθέσεων

  

Ανοιξαν την κερκόπορτα της Ευρωζώνης Βρυξέλλες και Βερολίνο - Ανησυχία για τις εξελίξεις


Η πολιτική ηγεσία της Κύπρου δυσκολεύεται,σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, να περάσει από την κυπριακή Βουλή τη συμφωνία των Βρυξελλών για το κούρεμα των καταθέσεων. Κατά τα φαινόμενα ο κ.Αναστασιάδης δεν εξασφαλίζει για την ώρα την πλειοψηφία των 29 ψήφων, ούτε τη συναίνεση των κυπριακών κομμάτων. 


Για αυτό και αναβλήθηκαν οι συνεδριάσεις των θεσμικών οργάνων της Κυπριακής Δημοκρατίας για τη Δευτέρα,προφανώς με την ελπίδα ότι θα πεισθούν οι βουλευτές. Ωστόσο μόνο αισιοδοξία δεν επικρατεί στη μεγαλόνησο. 

Δεν είναι τυχαίο ότι εξετάζεται το ενδεχόμενο να μην ανοίξουν τα υποκαταστήματα των κυπριακών Τραπεζών την Τρίτη. Όπως και να έχει το βάρος της απόφασης των Βρυξελλών είναι ασήκωτο τόσο για την κυπριακή ηγεσία όσο και για την κυπριακή οικονομία.Το μέτρο του κουρέματος καταθέσεων πρωτοφανές πλήττει τον πυρήνα των αρχών όχι μόνο του κυπριακού οικονομικού συστήματος αλλά και του συνολικά του ευρωπαϊκού.Ειδικά η επιβολή κουρέματος και σε καταθέσεις κάτω των 100.000 ευρώ θίγει την εγγύηση των καταθέσεων που είναι θεσμοθετημένη σε ολόκληρη την Ευρώπη. Κακά τα ψέματα οι Βρυξέλλες έσπασαν το ταμπού της εγγύησης των καταθέσεων,δηλαδή της λαϊκής αποταμίευσης,η οποία είναι εξαιρετικά ευαίσθητη σε τέτοιες ειδήσεις. 

Προκαλεί έτσι μεγάλη εντύπωση πως οι ευρωπαίοι υπουργοί Οικονομικών έλαβαν τέτοια απόφαση ελαφρά τη καρδία,θέτοντας σε κίνδυνο την σταθερότητα του ευρωσυστήματος.Όταν πέφτουν τέτοια ταμπού όπως αυτό της ασφάλειας των καταθέσεων τι θα σκεφθούν οι αποταμιευτές στην Ελλάδα,στη Ισπανία,στην Ιταλία,στην Εσθονία, στη Σλοβενία και αλλού όπου εμφανίζονται ανάλογα οικονομικά προβλήματα.

Όταν ένα μέτρο σαν κι αυτό επιβάλλεται σε μια χώρα η καχυποψία μεταδίδεται παντού και κανείς δεν μπορεί να εμποδίσει τη διάδοσή της. Στην Αθήνα κυβέρνηση και χρηματοπιστωτικές αρχές παρακολουθούν με κομμένη την ανάσα τις εξελίξεις στην Κύπρο,παρ´ ότι κάνουν ότι είναι δυνατόν προκειμένου να ησυχάσουν οι πολίτες και να αποφευχθούν κινήσεις πανικού την Τρίτη. Η αλήθεια είναι ότι διεθνώς η ανησυχία πολλαπλασιάζεται και πολλοί περιμένουν με αγωνία το άνοιγμα των ασιατικών χρηματιστηρίων το βράδυ της Κυριακής. 

Το σίγουρο είναι ότι η ευρωπαϊκή ηγεσία και ιδιαιτέρως η γερμανική με τις επιλογές τους άνοιξαν την πύλη αμφισβήτησης της ευρωζώνης. Και δεν μπορεί κανείς να πιστέψει ότι τέτοιες θεμελειωδεις επιλογές αποφασίζονται χωρίς συναίσθηση των συνεπειών. Θα πρόκειται για ατύχημα της Ιστορίας αν οδηγούνται σε τέτοιες αποφάσεις από δογματισμό ή απλώς απ´ο άγνοια κινδύνου.
 Πηγή :  www.tovima.gr

Read More

Καταιγιστικές εξελίξεις: Στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο οι κυπριακέςτράπεζες στην Ελλάδα...

Στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο θα περάσουν από την Τρίτη το πρωί τα ελληνικά υποκαταστήματα της Τράπεζας Κύπρου και της Λαικής Τράπεζας Κύπρου. Με τον τρόπο αυτό η ομπρέλα του... Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας καλύπτει τις καταθέσεις ελλήνων στις κυπριακές τράπεζες που λειτουργούν στην Ελλάδα και οι καταθέτες δεν θα υποστούν το κούρεμα.

Την απόφαση αυτή λήφθηκε σύμφωνα με πληροφορίες ενώ και ο υπουργός Οικονομίας κ. Γ. Στουρνάρας έδωσε ρητές διαβεβαιώσεις ότι δεν θα κουρευτούν οι καταθέσεις στα υποκαταστήματα των κυπριακών τραπεζών που λειτουργούν στην Ελλάδα. Με τον τρόπο αυτό η ελληνική κυβέρνηση κόβει τον ομφάλιο λώρο και απομακρύνει τον κίνδυνο μετάδοσης της κυπριακής τραπεζικής κρίσης στην Ελλάδα.

Μετά τις ουρές που έγιναν στην Κύπρο στα καταστήματα που ήταν ανοικτά το Σάββατο η κυβέρνηση επιχειρεί να περιορίσει τον φόβο ενός bank run στις ελληνικές τράπεζες.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η πρόθεση του ΤΧΣ είναι να λειτουργήσουν αυτόνομα η Κύπρου και η Λαική στην Aθήνα ως τον Ιούνιο και να απορροφηθούν στη συνέχεια από το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και ακολούθως η νέα τράπεζα (ΤΤ=Κύπρου+ Λαική) να βγει σε διαγωνισμό για πώληση. Δεν αποκλείεται να μην πουληθεί το νέο ΤΤ και να αποτελέσει τον τέταρτο τραπεζικό πυλώνα, αλλά ακόμη είναι πολύ νωρίς για τέτοιες αποφάσεις.

Κατά πληροφορίες, η απόφαση να ενταχθούν στο ΤΤ λήφθηκε μετά την αντίδραση που εκδήλωσαν Εθνική, Αlpha και Πειραιώς στην πρόταση να απορροφήσουν τις κυπριακές τράπεζες καθώς μια τέτοια εξέλιξη θα μετέβαλε ριζικά τη διαδικασία ανακεφαλαιοποίησης καθώς θα προσέθετε νέα προβλήματα.

Όπως κατέγραφε το newmoney.gr από χθες Παρασκευή 15 Μαρτίου.

« Σχέδιο για να περάσουν οι θυγατρικές των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας επεξεργάζονται «ελληνική» και «κυπριακή» τρόικα μαζί με τις κυβερνήσεις των δυο χωρών.
Σύμφωνα με πληροφορίες οι κ. Μορς, Τομσεν και Μαζουχ μετά από πιέσεις της κυπριακής κυβέρνησης και του κλιμακίου των δανειστών που βρίσκεται στη Λευκωσία επεξεργάζεται ένα σχέδιο προκειμένου οι εν Ελλάδι θυγατρικές των δύο κυπριακών τραπεζών να διαχωριστούν από τους ομίλους της Τρ. Κύπρου και της Λαϊκής.
Στη συνέχεια το σχέδιο προβλέπει τα υποκαταστήματα των δύο κυπριακών τραπεζών ως ενιαίο σχήμα να συγχωνευθούν με το νέο ΤΤ. (το ΤΤ έχει περάσει στην δικαιοδοσία του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας)
Ωστόσο υπάρχουν δύο "αγκάθια".
Πρώτον οι δύο κυπριακές τράπεζες θα πρέπει να μειώσουν το ενεργητικό τους τουλάχιστον κατά 25% με 30%. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να μεταβιβαστούν εκτός από τα υποκαταστήματα και όλες οι θυγατρικές τους στην Ελλάδα (εταιρίες Leasing κλπ) . Η Αθήνα θεωρεί όμως τα μεγέθη των τραπεζών μαζί με τις θυγατρικές τους πολύ μεγάλα και υπάρχουν αμφιβολίες κατά πόσο μπορεί να γίνει αυτό. Αντίθετα οι Κύπριοι επιθυμούν να μεταβιβαστούν στο ΤΧΣ όλες οι εταιρίες που έχουν οι κυπριακές τράπεζες στην Ελλάδα.
Δεύτερο αγκάθι στο ζήτημα αυτό φαίνεται ότι είναι η χρηματοδότηση των εν Ελλάδι κυπριακών τραπεζών καθώς θα χρειαστούν περίπου 2 δισ ευρώ.
Οι ελληνικές αρχές εκτιμούν επίσης ότι υπάρχει «κρυμμένο κόστος» στην όλη διαδικασία από τον πιθανό πλεονασμό υπαλλήλων. Υπάρχει επίσης ερώτημα κατά πόσο οι κυπριακές τράπεζες θα λάβουν μετρητά για τη διάθεση του ενεργητικού ή αν θα λάβουν μετοχές.
Το χάσμα που υπάρχει μεταξύ των δύο πλευρών είναι μεγάλο – μεταξύ 0,5 δισ και 2 δισ. ευρώ. Λόγω της σημασίας του ελληνικού κομματιού στη μείωση των δανειακών αναγκών της Κύπρου, στις Βρυξέλλες βρίσκονται οι επικεφαλής της τρόικας που ασχολούνται με τα τραπεζικά, όπως η Ντέλια Βελκουλέσκου.

Ανακοινώσεις ίσως υπάρξουν μέσα στο Σαββατοκύριακο.
Κυβερνητικά στελέχη πάντως συνδέουν την πίεση της τρόικα τις τελευταίες ημέρες περί των ελληνικών ζητημάτων και με την υπόθεση των κυπριακών τραπεζών.
Εν τω μεταξύ σε "άγνωστο Χ" εξελίσσεται και η στάση του Βερολίνου που φαίνεται πλέον ξεκάθαρα ότι θέλει να χρονοτριβήσει αναφορικά με το σχέδιο για την Κύπρο στο σύνολο. Χθες στη Σύνοδο Κορυφής η Ά νγκελα Μέρκελ επιχείρησε να βγάλει απ' το "κάδρο" το κυπριακό ζήτημα, ωστόσο οι πιέσεις των υπολοίπων εταίρων έκαμψαν τις προσπάθειες της».
newmoney.gr

Read More

Πανικός στην Κύπρο - Ουρές έξω από τις τράπεζες, δεν δίνουν λεφτά τα ΑΤΜ

Με το πρώτο φως της ημέρας και μετά την πρωτοφανή απόφαση στο Eurogroup για τους όρους της συμφωνίας για το μνημόνιο και τη φορολόγηση των καταθέσεων, εκατοντάδες πολίτες στην Κύπρο κατέκλυσαν τα καταστήματα των συνεργατικών πιστωτικών ιδρυμάτων της Λάρνακας, προκειμένου να αποσύρουν τις καταθέσεις τους.

Με το άνοιγμα των καταστημάτων διαπίστωσαν πως δεν μπορούσαν να αποσύρουν όλα τους τα λεφτά, αφού το ηλεκτρονικό σύστημα των συνεργατικών ιδρυμάτων δεν λειτουργούσε. Κι όταν αυτό έγινε κατορθωτό, όπως γράφει η Καθημερινή της Κύπρου, φάνηκε πως το σύστημα κατακρατούσε τελικά το ανάλογο ποσό της νέας φορολογίας, γεγονός που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις. Μάλιστα μετά από εντολή της κυβέρνησης τα καταστήματα τελικά έκλεισαν.

Παράλληλα, σύμφωνα με πληροφορίες , ούτε τα ΑΤΜ των τραπεζών δίνουν χρήματα με αποτέλεσμα να υπάρχει τεράστια αναστάτωση.

Μετά το μεσημέρι επιστρέφει στην Κύπρο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης από τις Βρυξέλλες όπου τις πρωινές ώρες επιτεύχθηκε πολιτική συμφωνία για το πρόγραμμα διάσωσης της κυπριακής οικονομίας, ενώ στο μεταξύ στο Προεδρικό προετοιμάζεται έκτακτη σύσκεψη υπουργών της κυβέρνησης.

Σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες , αναμένεται μέσα στο Σαββατοκύριακο να κατατεθούν νομοσχέδια και να ψηφιστούν με τη μορφή του κατεπείγοντος , πριν ανοίξουν οι τράπεζες το πρωί της Τρίτης.

Στο κείμενό της για τη συμφωνία, με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Μας έπιασαν στον ύπνο», η ιστοσελίδα του Sigma Live αναφέρει ότι η Λευκωσία δέχθηκε τους όρους «υπό την απειλή κλεισίματος τραπεζών».

Χαρακτηρίζοντας οδυνηρή τη συμφωνία, το Sigma επικαλείται πηγές από τις Βρυξέλλες που κάνουν λόγο για βραδιά θρίλερ με ρίξεις και εμπλοκές, ενώ η κυπριακή αντιπροσωπεία προειδοποίησε ακόμα και για αποχώρηση από τις διαπραγματεύσεις.


Πηγή: www.iefimerida.gr

Read More

ΤΡΑΠΕΖΕΣ : Προς αποχώρηση 25.000 τραπεζικοί υπάλληλοι

Εκτός υπηρεσίας θα βρεθούν 25.000 εργαζόμενοι του τραπεζικού κλάδου μέχρι το 2015, εξαιτίας των συγχωνεύσεων και του κλεισίματος καταστημάτων. Μαχαίρι μπαίνει σε επιδόματα γάμου, ισολογισμού και ξένης γλώσσας.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του ΕΘΝΟΥΣ, οι τράπεζες θα ζητήσουν από την ΟΤΟΕ κατάργηση επιδομάτων, όπως είναι το επίδομα γάμου, ισολογισμού και ξένης γλώσσας, με στόχο να μειωθούν οι αποδοχές των τραπεζοϋπαλλήλων κατά 18% με 20%.

Και παράλληλα καλούν την ΟΤΟΕ να κινηθεί με γνώμονα τη διατήρηση θέσεων εργασίας, αφού, όπως παραδέχονται οι τραπεζίτες, μέχρι το 2015 θα υπάρξει δραματική συρρίκνωση στο προσωπικό των τραπεζών, που μπορεί να φτάσει τις 25.000 αποχωρήσεις, ενώ οι συνενώσεις στον κλάδο θα βάλουν «λουκέτο» σε 1.000 με 1.400 καταστήματα.

Σε ό,τι αφορά την κλαδική σύμβαση εργασίας, η πρόταση των τραπεζών - σύμφωνα με πληροφορίες - θα περιλαμβάνει την κατάργηση επιδομάτων, όπως είναι το επίδομα γάμου, που αντιστοιχεί στο 10% του βασικού μισθού, και το επίδομα ισολογισμού.

Πηγή: www.protothema.gr

Read More