mastixi.blogspot.com

mastixi.blogspot.com

Πυργί

mastixi.blogspot.com

Ελάτα

mastixi.blogspot.com

Μεστά

mastixi.blogspot.com

Ολύμποι

mastixi.blogspot.com

Βέσσα

mastixi.blogspot.com

mastixi.blogspot.com

mastixi.blogspot.com

mastixi.blogspot.com

mastixi.blogspot.com

Λιμένας Μεστών

mastixi.blogspot.com

mastixi.blogspot.com

mastixi.blogspot.com

mastixi.blogspot.com

mastixi.blogspot.com

mastixi.blogspot.com

mastixi.blogspot.com

mastixi.blogspot.com

mastixi.blogspot.com

mastixi.blogspot.com

mastixi.blogspot.com

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΦΩΤΙΑ 2012. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΦΩΤΙΑ 2012. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 15 Φεβρουαρίου 2014

ΑΠΟΨΕ ΓΙΝΑΜΕ ΘΕΜΑ και στην ΒΟΥΛΗ : ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ τον Κο ΚΟΥΙΚ για την ΕΠΕΡΩΤΗΣΗ που ΚΑΤΕΘΕΣΕ κι ας ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΧΙΟΥ


«ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ ΜΑΣΤΙΧΟΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΧΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΕΑ ΠΑΡΑΛΟΓΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗΣ»

Στα κάγκελα οι Μαστιχοπαραγωγοί στη Χίο... από τον απάνθρωπο εμπαιγμό της συγκυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου.

Ο Βουλευτής Επικρατείας των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Τέρενς Κουίκ, μετά τις πληροφορίες που του κοινοποιήθηκαν από τους ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ Χίου και λαμβάνοντας υπόψη άρθρο - ρεπορτάζ της ιστοσελίδας «politischios.gr», δεν διστάζει να καταγγείλει ότι:

«Οι μνημονιακές συγκυβερνητικές δυνάμεις, εκτός από την εγκληματική ΟΛΙΓΩΡΙΑ Χατζηδάκη, προχωρούν τώρα στην ανάλγητη εφαρμογή ΑΔΙΚΗΣ και παράλογης ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ στον ήδη πολύπαθο κλάδο των μαστιχοπαραγωγών, μέτρο που αποδεικνύεται ακόμα πιο χειρότερο και από την πυρκαγιά που έπληξε το νησί το 2012».

Ακολουθεί το Κείμενο της Ερώτησης.




ΕΡΩΤΗΣΗ

ΠΡΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥΣ: ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΓΙΑΝΝΗ ΣΤΟΥΡΝΑΡΑ,

ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΑΘΑΝΑΣΙΟ ΤΣΑΥΤΑΡΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΩΣΤΗ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ

ΘΕΜΑ: «ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ ΜΑΣΤΙΧΟΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΧΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ»

κ. κ. Υπουργοί
Σας μεταφέρω, χωρίς προλόγους εκ μέρους μου, άρθρο - ρεπορτάζ της ιστοσελίδας politischios.gr σχετικά με την οργή των μαστιχοπαραγωγών Χίου, απότοκος της ανέντιμης στάσης της συγκυβέρνησης εναντίον τους.

«Το δάκρυ των μαστιχοπαραγωγών για τις καταστροφές μετά την πυρκαγιά του 2012 μετατράπηκε σε οργή κι αγανάκτηση, δυο χρόνια σχεδόν μετά, ύστερα από την ανικανότητα της πολιτείας να ανταποκριθεί και να αποζημιώσει τους πληγέντες.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, το κερασάκι στην τούρτα για τους μαστιχοπαραγωγούς έρχεται με το φορολογικό νομοσχέδιο το οποίο τους αναγκάζει να τηρούν βιβλία εσόδων εξόδων, να κάνουν απογραφές σε ένα προϊόν όπως η μαστίχα που είναι δύσκολο από τη φύση του να απογραφεί.

ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ

Ο ένας μετά τον άλλο οι συνεταιρισμοί των Μαστιχοχωρίων παίρνουν αποφάσεις για κινητοποιήσεις μετά από γενικές συνελεύσεις. Τα Αρμόλια, οι Ολύμποι, τα Πατρικά, η Βέσσα, το Βουνό και τελευταίο προχθές το Πυργί με μια Συνέλευση στον συνεταιρισμό που ξεπερνούσε σε συμμετοχή τα 100 άτομα αποφασίζουν την πραγματοποίηση κινητοποιήσεων με συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας.

«Ο κόσμος ήταν πάρα πολύς. Όλοι οι συνεταιρισμοί και η ΕΜΧ, όλοι μαζί θα διεκδικήσουμε αυτό που δικαιούμαστε. Δικαιότερο φορολογικό και αποζημιώσεις», δήλωσε στον «π» από τον συνεταιρισμό Πυργίου ο Γ. Τούμπος που είναι και μέλος του Δ.Σ. της Ε.Μ.Χ

ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ
Οι μαστιχοπαραγωγοί διεκδικούν δικαιότερο φορολογικό σύστημα. Πρέπει να λάβουν υπόψιν τους οι υπεύθυνοι το είδος της καλλιέργειας.
Δεν γίνεται μαστιχοπαραγωγοί 60-70 χρόνων να αναγκάζονται τώρα να βγάζουν βιβλία εσόδων εξόδων, να κάνουν περιοδικές δηλώσεις απογραφές του προϊόντος κ.λπ. «Πώς θα γίνει η απογραφή; Το μαστίχι όταν το φέρνεις από το χωράφι με όλες τις φερτές ύλες έχει βάρος πολλαπλάσιο αυτού που στο τέλος θα μείνει μετά τον καθαρισμό.
Δεν ζητάμε να μην φορολογηθούμε. Να φορολογηθούμε αλλά με ένα δίκαιο σύστημα χωρίς πολύπλοκες διαδικασίες και κυρίως χωρίς επιπλέον κόστος για τους παραγωγούς», ανέφερε ο κ. Τούμπος.

Το δεύτερο αίτημα αφορά στον τρόπο αποζημίωσης από τον ΕΛΓΑ. Όλοι οι παραγωγοί πληρώνουν τις εισφορές στον ΕΛΓΑ, ανταποδοτικά αφού σε περίπτωση καταστροφής υποτίθεται ότι ο ΕΛΓΑ θα τους αποζημιώσει. Η πυρκαγιά και οι καταστροφές απέδειξαν στους μαστιχοπαραγωγούς ότι δεν αποζημιώνονται ούτε ανάλογα ούτε ανταποδοτικά σε σχέση με όσα πληρώνουν.

Γι αυτό ζητούν να καταρτιστεί μια νέα μελέτη που να καλύπτει την απώλεια της παραγωγής αλλά και του φυτικού κεφαλαίου».

Κατόπιν τούτων ερωτώνται οι κ. κ. αρμόδιοι Υπουργοί:

Αμελήσατε και τότε, μετά την καταστροφική πυρκαγιά του 2012 να λάβετε τα προσήκοντα μέτρα, μέσα στα πλαίσια των στοιχειωδών υποχρεώσεών σας, για τη διασφάλιση των οικονομικών συμφερόντων της νήσου Χίου. Προτίθεστε πλέον να κινηθείτε ΑΜΕΣΑ, έτσι ώστε οι μαστιχοπαραγωγοί να μην ταλαιπωρηθούν άλλο; (!)

Όπως φαίνεται, εκτός από τα φυσικά φαινόμενα, όπως οι πυρκαγιές του 2012 οι μαστιχοπαραγωγοί καλούνται να αντιμετωπίσουν και την αδικία και τον παραλογισμό ενός φορολογικού συστήματος, το οποίο τους αναγκάζει να τηρούν βιβλία εσόδων εξόδων και να κάνουν απογραφές σε ένα προϊόν, όπως η μαστίχα, που είναι δύσκολο από τη φύση του να απογραφεί! Τι θα κάνετε για αυτό;

Σε ομιλία του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Καθηγητή κ. Αθανάσιου Τσαυτάρη στη Βουλή, στις 18.09.2012 και απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Β’ Πειραιώς του ΚΚΕ, Διαμάντως Μανωλάκου, σχετικά με την αντιμετώπιση των προβλημάτων που προκάλεσε η πυρκαγιά στη Χίο δήλωνε ότι «Υπάρχει ειδική δράση για τους μαστιχοπαραγωγούς της Χίου και για να δείτε τη σημασία που δίνει στο συγκεκριμένο προϊόν ο τόπος, πήραν μέσα στον Ιούνιο 1,2 εκατ. € από κοινοτικές ενισχύσεις για τη μαστίχα».

Μπορούμε να μάθουμε τι απέγινε με αυτές τις κοινοτικές επιδοτήσεις; Ή αρκεστήκατε στην ελεημοσύνη του 1,2 εκ, μπροστά στις τεράστιες ζημιές που καταγράφηκαν;

O ερωτών Βουλευτής

Τέρενς – Νικόλαος Κουίκ

Τετάρτη 29 Ιανουαρίου 2014

Έτσι έχει η κατάσταση για τις αποζημιώσεις των πληγέντων από την φωτιά του 2012



Παρακολούθησα σήμερα την ημερίδα, η οποία πραγματοποιήθηκε στα γραφεία της ΕΜΧ, στην πόλη της Χίου, από υπηρεσιακά στελέχη του ΕΛΓΑ, με κεντρικό στόχο την ενημέρωση των πληγέντων παραγωγών μαστίχας από την φωτιά του Αυγούστου του 2012, σχετικά με τις αποζημιώσεις του φυτικού κεφαλαίου, και του παραγόμενου προιόντος μαστίχας.

Σύμφωνα με τα στελέχη του ΕΛΓΑ, και αφού έχει προηγηθεί ο έλεγχος των αιτήσεων για αποζημίωση, καθώς και ο έλεγχος των κριτηρίων τα οποία θα πρέπει να πληρούν οι αιτούντες για να αποζημιωθούν 

  • από τις συνολικές 1500 περίπου αρχικές αιτήσεις παραγωγών
  • τα κριτήρια πληρούσαν οι 500 - 600.
Από τις 500 έως 600 δηλώσεις που πληρούν τα κριτήρια αποζημιώσεων, οι αιτούντες αποζημίωση, για να μπορέσουν να καταστούν δικαιούχοι θα πρέπει σωρευτικά :
  1. Να έχουν υποβάλλει δηλώσεις καλλιέργειας για τα έτη 2011 και 2012
  2. Να έχουν εξοφληθεί οι ασφαλιστικές εισφορές προς τον ΕΛΓΑ για τα ίδια έτη
  3. Να έχει καεί τουλάχιστον 30% του φυτικού κεφαλαίου που περιλαμβάνεται στα δηλωθέντα στην δήλωση καλλιέργειας.
  4. Τα καμένα δέντρα να μην είναι σε κλήρους κάτω των 250τμ
  5. Η ΔΟΥ των άμεσα δικαιούχων να μην βρίσκεται σε απόσταση μεγαλύτερη των 150χλμ από την Χίο.
Εάν έστω και μια προυπόθεση από τις παραπάνω δεν πληρείται, τότε χάνεται το δικαίωμα αποζημίωσης.

Οπως καταλαβαίνει κανείς, μετά από τις παραπάνω προυποθέσεις, ένα μόνο μικρό μέρος από τους πληγέντες θα αποζημιωθεί.

Ήδη αυτή την εποχή αναρτούνται από τους ανταποκριτές του ΕΛΓΑ, στα χωριά οι πίνακες δικαιούχων και αποριφθέντων, όπου ο κάθε ενδιαφερόμενος θα μπορεί να πληροφορηθεί την τύχη της αίτησης του, καθώς και να καταθέσει ένσταση μέσα σε διάστημα 30 ημερών.

Εγώ έχω να υπογραμμίσω ότι μετά από τα μεγάλα και παχιά λόγια, που ακούσαμε από τους αρμοδίους μετά την φωτιά, το μεγαλύτερο μέρος του κατεστραφέντος φυτικού κεφαλαίου θα παραμείνει χωρίς αποζημίωση, με τους παραγωγούς να θεωρούν τους εαυτους τους προδομένους για άλλη μια φορά.

Επίσης πρέπει να ομολογήσω την πικρία μου, για την παντελή απουσία συντονιστικού οργάνου διεκδίκησης των αποζημιώσεων, αφού οι φορείς που έπρεπε να λειτουργήσουν ως χειριστές του θέματος, τελικά δεν ανταποκρίθηκαν στην αποστολή τους.

Γιώργος Τούμπος

Σάββατο 17 Αυγούστου 2013

18η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2013 : ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΠΕΡΑΣΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΠΟΥ ΓΝΩΡΙΣΕ Η ΧΙΟΣ ΣΕ ΚΑΙΡΟ ΕΙΡΗΝΗΣ



Ενας χρόνος πέρασε από την μεγάλη φωτιά της 18ης Αυγούστου 2012, και οι πληγές που άφησε πίσω της θα αργήσουν ακόμα να επουλωθούν.

Θεωρώ χρήσιμο να παραθέσω παρακάτω το κείμενο που είχα γράψει στο ΠΥΡΓΟΥΣΙΚΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ, λίγες μέρες μετά την φωτιά, και που εξΙστορώ, όλα όσα έζησα από την πρώτη μέρα που ο πύρινος εφιάλτης χτύπησε το νησί μας.




ΧΙΟΣ : ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ

Ξημέρωμα Σαββάτου 18 Αυγούστου, το αγέρι δυνατό και συνάμα δροσερό και μυρωδάτο, έφερνε τις μυρωδιές του Μαστιχιού ανακατεμένες με τ´ αρώματα του Κάμπου και την αλμύρα της θάλασσας στα νότια του νησιού δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα μεθυστική.

Η ώρα ήταν γύρω στις 3:30 πμ όταν έρχεται ο Μήτσος με τον Γιώργη και γεμάτοι αγωνία μου λένε ότι έξω παίρνει φωτιά. Στην αρχή γέλασα,νόμιζα ότι αστειεύονται, πουθενά στον ορίζοντα δεν φαινόταν φωτιά, κατάλαβαν ότι δεν τους πίστεψα και με παρακίνησαν να πάνε να μου δείξουν. 
Ανεβαίνουμε στο μηχανάκι και αφού ανεβήκαμε στον πιο κοντινό λόφο, αμέσως φάνηκε μια τεράστια πύρινη λάμψη λες και είχε εκραγεί ηφαίστειο.

 Ήταν εκθαμβωτικά τρομερό,νομίζοντας ότι η φωτιά είναι λίγα χιλιόμετρα παρακάτω έντρομοι τηλεφωνήσαμε στην Πυροσβεστική. Μια υπάλληλος με τρεμάμενη φωνή σήκωσε το τηλέφωνο και αφού της είπαμε για την φωτιά, μας είπε ότι η εστία ήταν στον Άγιο Μάρκο.
Άγίο Μάρκο; μα είναι τόσο μακριά, πως γίνεται να φαίνονται οι φλόγες και η πυράδατους τόσο έντονα; Αφού δεν γινόταν να κάνουμε κάτι επιστρέψαμε στο χωριό και πήγαμε για ύπνο άλλωστε ήταν ήδη προχωρημένες 4.

Την ίδια μέρα, μεσημέρι πια, και στο Πυργί ο ήλιος είχε χαθεί,βαριά κάπνα και στάχτες αιωρούνταν στην ατμόσφαιρα. Ανεβαίνω στην ταράτσα και ο καπνός πυκνός και μαύρος είχε καλύψει όλη την γύρω περιοχή.

Αναστατωμένος ανέβηκα στην μηχανή και βγήκα έξω απ’ το χωριό να δω τι συμβαίνει και να μάθω νέα. Το μέτωπο ερχόταν απ’ την πλευρά της Ελάτας, πήγα προς τα εκεί…. όσο πλησίαζα στην Ελάτα τόσο ο καπνός γινόταν πυκνότερος και πιο όξυνος. Άρχισα να φοβάμαι, παίρνω τηλέφωνο τον Νικολή τον Πρόεδρο της Ελάτας και σε κατάσταση πανικού μου λέει ότι η φωτιά πέρασε δίπλα απ’ το χωριό. Επιταχύνω την μηχανή να δω αν μπορώ να βοηθήσω, ανεβαίνω την ανηφόρα του «Κοντού», και μόλις ξεπροβάλει το χωριό της Ελάτας παγώνω….όλος ο ορίζοντας μαύρος, παντού καπνοί, η Ελάτα, και το Λιθί στο έλεος της φωτιάς.

Γυρίζω πίσω, ήδη στο Πυργί ο κόσμος είχε βγεί στις εισόδους του χωριού έντρομος. Μα τι διάολο αναρωτήθηκα γυρνάω 2 ώρες τώρα, και ένα Πυροσβεστικό όχημα δεν έχω δει;
Οι ώρες περνούσαν, η ανησυχία μεγάλωνε, ο κόσμος, οι απλοί πολίτες προσπαθούσαν να βρουν κάποιον υπεύθυνο για να οργανώσει ένα σύστημα πολιτικής προστασίας, δεν υπήρχε τίποτα, παρ’ όλα αυτά κάποιοι είχαν πάρει την πρωτοβουλία και είχαν βγάλει τις δεξαμενές με τα τρακτέρ και τα αγροτικά αυτοκίνητα και προσπαθούσαν άτακτα να βοηθήσουν την κατάσταση.

Η ώρα ήταν γύρω στις 1:00 μμ όταν πλέον οι φλόγες περνώντας από Αγ.Γιώργη, Βέσσα, Αρμόλια, Λιθί, Ελάτα, έφθαναν στο Πυργί. Ένα μεγάλο μηχάνημα του στρατού ευτυχώς ήρθε και αποψίλωνε χωράφια στο κάμπο κάτω απ’ το Πυργί στον «Κόλυμπο».
Γύρω στις 1:30 μμ οι φλόγες πλέον ήταν λίγες δεκάδες μέτρα από τα σπίτια στο Πυργί, πυροσβεστικό όχημα πουθενά, μηχανικό μέσο της επίσημης πολιτείας εκτός από το μηχάνημα του στρατού πουθενά. Καμιά 50αριά άτομα με κλαδιά στα χέρια, προσπαθούσαμε να σταματήσουμε την φωτιά πριν περάσει τον περιφερειακό του Πυργίου και μπει μέσα στο χωριό, ευτυχώς το ραντιστικό του Κωστή και οι φιλότιμες προσπάθειες των παιδιών της Πυροσβεστικής που ήρθε πάνω στην ώρα αποσόβησαν μια δραματική κατάσταση.

Όλοι πλέον βλέπαμε ότι αυτή η κάπνα και αυτή η κόλαση της φωτιάς θα σημάδευε τις ζωές μας. Ο καθένας με τον τρόπο του προσπαθούσε να σώσει ότι μπορούσε, άλλος τον κόπο μιας χρονιάς, άλλος τα δέντρα του, κι άλλος εν γένει την περιουσία του.

Ήταν πια απόγευμα, και τα νέα από την κόλαση της φωτιάς μόνο αισιόδοξα δεν ήταν. Παρ’ όλα αυτά η φυσική παρουσία των μέσων και των μηχανισμών της πολιτείας, - τοπικής και γενικής, - ήταν παντελώς απούσα. 
ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ ΣΚΕΦΤΗΚΑ!!!
Μα που είναι όλοι αυτοί οι ανευθυνουπεύθυνοι, που σε ανύποπτο χρόνο βγαίνουν στις τηλεοράσεις, και μας διαφημίζουν τα σχέδια εφαρμογής έκτακτων συμβάντων, που είναι τα μέσα εκείνα που θα μας βοηθήσουν να δαμάσουμε το θηρίο?
Αλήθεια που στο διάoλο πήγαν όλα εκείνα τα λεφτά τα οποία έστειλε η κεντρική κυβέρνηση για την δημιουργία δομών πυρασφάλειας?

Είχε ήδη βραδιάσει και όλος ο κόσμος προσπαθούσε να βοηθήσει όπου μπορούσε στις τυχόν αναζωπυρώσεις.
Από το Πυργί οι περισσότεροι είχαμε κατευθυνθεί προς την πλευρά του κοντού στον δρόμο προς Ελάτα μιας και μέχρι αργά το βράδυ η φωτιά είχε περιορισθεί στα υψηλά σημεία του βουνού «Συνώνα»
Αξίζει εδώ να θυμηθώ τις φιλότιμες προσπάθειες των παιδιών του χωριού αλλά και του οδηγού της υδροφόρας του Δήμου, που με άμεσο κίνδυνο της ζωής τους ανέβηκαν από έναν κακοτράχαλο χωματόδρομο για να σβήσουν την φωτιά πριν κατευθυνθεί προς νότο.

Μ΄ αυτά και μ’ αυτά η πρώτη ημέρα της φωτιάς παρά τον βαρύ απολογισμό της για τα χωριά, Καρυές, Ανάβατο, Αγ. Γιώργη, Βέσσα, Αρμόλια, Λιθί,Ελάτα και Πυργί, φαινόταν να βρίσκεται σε ύφεση και τα μέτωπα να ελέγχοντα ιέστω και μερικώς.

Την επόμενη ημέρα Κυριακή 19 Αυγούστου, τα σημάδια του ουρανού ήταν αισιόδοξα, ο καπνός ήταν λιγότερος και τα μέτωπα της φωτιάς είχαν περιορισθεί στο Βόρειο μέτωπο, καθώς και στα Αρμόλια προς Κοντυλόπο.

Θέλοντας να δω την κατάσταση, πήρα την μηχανή και πήγα προς Λιθί,η κατάσταση όπου κι αν έβλεπες ήταν αποκαρδιωτική, τα πάντα καμένα. Μαστιχόδεντρα,πεύκα, μελίσια, εικονοστάσια, ζώα.
Έφτασα στον Λιθί γύρω στις 9:00 πμ, το διοξείδιο του άνθρακα και οι στάχτες ήταν το κύριο χαρακτηριστικό του αέρα. Ο κόσμος εκεί κουρασμένος, απ’ τις πολύωρες μάχες με τις φλόγες, πρόσωπα σκυθρωπά, μελαγχολικά,αλλά ταυτόχρονα και αποφασισμένα να προστατεύσουν τον τόπο και το βιός τους. 
Είδα τον Μιχάλη, από τον καπνό δεν μπορούσε να μιλήσει, φαινόταν ταλαιπωρημένος, αλλά συνάμα και ευχαριστημένος. Όλη νύχτα προσπαθούσε με ότι μέσο είχε στα χέρια του να προστατέψει τον Λιθί, μου έδειξε έναν πιτσιρικά και μου είπε με τρεμάμενη φωνή «Ας είναι καλά αυτά τα παιδάκια, σαν σκυλιά πάλευαν όλη την νύχτα να σώσουν το χωριό».
 Κάτι τέτοιες στιγμές ευλογημένες απ’ τον θεό μπορεί κανείς να δει στο πρόσωπο του ανθρώπου το μεγαλείο της ψυχής και της αυταπάρνησης,που σε κανονικές συνθήκες είναι αδύνατον να παρατηρήσει κανείς.
Ο Μιχάλης είχε παλέψει με την φωτιά, είχε χάσει την μάχη αλλά είχε κερδίσει τον πόλεμο της αξιοπρέπειας και της συνείδησης του. 

Αποχαιρέτησα τον Μιχάλη, και φεύγοντας από τον Λιθί είδα μια ομήγυρη με πυροσβέστες, όπου αφού σταμάτησα και τους χαιρέτησα, μου είπαν ότι ήταν από τα Γιάννενα, και ότι ήρθαν 37 άτομα για να βοηθήσουν. Ήταν η πρώτη φορά στις 36 ώρες τις φωτιάς που έβλεπα τόσους πυροσβέστες μαζί. 
Στο λιθί πλεόν είχε μια εστία φωτιάς στον απέναντι λόφο, όπου 2 πυροσβεστικά αεροπλάνα προσπαθούσαν να σβήσουν. Στον δρόμο της επιστροφής και λίγο πριν την Βέσσα συνάντησα και ένα κομβόι 12μεγάλων πυροσβεστικών αυτοκινήτων.

Η ώρα ήταν 12 πιά, η φωτιά μεταξύ Λιθίου, Βέσσας είχε σχεδόν σβήσει, και κάποιες μικροεστίες ήταν υπό των έλεγχο των πυροσβεστικών αεροπλάνων και ελικοπτέρων.
Πάρκαρα την μηχανή στα ψηλά πάνω απ’ την Ελάτα και αγναντεύοντας προς το Λιθί και το πέλαγος, μαζί με τον Κωστή  βλέπαμε τις προσπάθειες των αεροπλάνων να ελέγξουν την φωτιά.
Μέχρι εκείνη την ώρα ό αέρας ήταν μαλακός και δεν δημιουργούσε προβλήματα. Στην επιστροφή προς το Πυργί και λίγο πριν τον Άη Γιώργη υπήρχε ψηλά αριστερά του δρόμου μια μικρή εστία φωτιάς όπου βλέποντας το ύψος της βλάστησης και την φορά του αέρα, θεώρησα σωστό να πάρω τηλέφωνο το 199 και να ειδοποιήσω.Η κλήση έγινε, από το κέντρο μου είπαν ότι έρχονται κι εμείς περιμέναμε να βοηθήσουμε.

Είχε πάει πια 1:30 μμ και η μικρή αναζωπύρωση που πριν μισή ώρα χωρούσε σε μαγκάλι τώρα είχε γίνει ολόκληρο μέτωπο φωτιάς. Η περιοχή του κοντού το πιο κομβικό σημείο, για να μην περάσει η φωτιά προς Ολύμπους – Μεστά –Δότια, ήταν σχεδόν γυμνό. Πέρα από 6 άτομα με κλαδιά στα χέρια δεν υπήρχε κανένα άλλο μέσο.

Μέσα σε λίγα λεπτά η φωτιά πέρασε τον δρόμο στο «Καμάρι τουΚοντού» και χωρίς πλέον εμπόδια προχωρούσε προς «Μαλίδια», «Πλουμάρι» μεκατεύθυνση Πυργί, Ολύμπους, Μεστά.

Όλα τα άλλα σας είναι γνωστά!!! Μια φωτιά που ξεκίνησε στηνΚεντρική Χίο, καταφέραμε μέσα σε 3 εικοσιτετράωρα να φτάσει στον Άγιο Νικήτα και στα Λατσά για να σβήσει στην θάλασσα. Κι αυτό γιατί :

  • Δεν υπήρξε κανένας σχεδιασμός
  • Δεν υπήρξε κανένας συντονισμός.
  • Δεν υπήρξε ιεράρχηση προτεραιοτήτων και διαχείριση των ανθρώπινων πόρων και των υλικών.
  • Δεν υπήρχαν υποδομές ανάσχεσης της φωτιάς.
  • Οι υπεύθυνοι σχεδιασμού και συντονισμού ήταν επιεικώς απαράδεκτοι
  • Φάνηκε η γύμνια των τοπικών φορέων, στην δημιουργία και την διαχείριση των υποδομών και της υλοποίησης δράσεων.
  • Δεν υπήρχε αξιόπιστο δίκτυο πυρόσβεσης (Χαλασμένοι κρουνοί, ασύμβατες εγκεταστάσεις κλπ)
  • Δεν υπήρχε σχέδιο πολιτικής προστασίας.
  • Δεν υπήρξε διοικητική μέριμνα για τους Πυροσβέστες από άλλες περιοχές της Ελλάδας.

Όλα αυτά κι άλλα τόσα οδήγησαν στην μεγαλύτερη καταστροφή του νησιού μας μετά τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο.
Μια καταστροφή, που οι ανάδοχοι της, προσπαθούν ο ένας μετά τον άλλο να αποφύγουν τις ευθύνες τους, με δηλώσεις και αγαθοεργίες που μηδενική αξία έχουν υπό τις παρούσες συνθήκες.

Γιώργος Τούμπος

Τετάρτη 6 Μαρτίου 2013

Χίος SOS

  Είναι κάποιες στιγμές που μείνουν για πάντα χαραγμένες στο μυαλό σου. Κάποιες στιγμές που θαρρείς πως μόνο μέσα στα χαζοκούτια της τηλεόρασης και στο πανί του σινεμά μπορεί να υπάρχουν.
   Πριν λίγους μήνες βίωσα την τραγωδία της τεράστιας πυρκαγιάς και καταστροφής στη Χίο. Απολογισμός, περίπου 80.000 στρέμματα καμένης γης, το 40% περίπου της μαστιχοπαραγωγής κατεστραμμένο, φυσικός πλούτος και ομορφιά έμεινε μόνο στάχτη. Χωριά όπως Ανάβατος, Αυγώνυμα, Ολύμποι, Αρμόλια, Πυργί, Ελάτα, Βέσσα, Λιθί (ίσως να ξεχνάω και καναδυό), από τα πιο όμορφα και ιστορικά, υπέστησαν ανυπολόγιστες οικολογικές αλλά και οικονομικές ζημιές, ευτυχώς ωστόσο χωρίς να θρηνήσουμε θύματα ή καταστροφές σπιτιών.
   Είναι ένα θέμα που θα μπορούσα να δώσω αρκετά άρθρα ώστε να προβληθούν κάποια θέματα που θεωρώ σημαντικά και που θα ήθελα να δημοσιοποιηθούν από τα μέσα που έχω πρόσβαση. Και αυτό επειδή δύο μέρες που η φωτιά έκαιγε το χωριό μου, τα Αρμόλια, έζησα τις φωτιές «από μέσα»…και εδώ κυριολεκτώ… Έτρεξα, ξενύχτισα, έσβησα, πόνεσα, στεναχωρήθηκα, φώναξα.
   Είναι πραγματικά τόσα πολλά αυτά που θέλω να γράψω και άλλα τόσα αυτά που θέλω να ξεχάσω…Κατά αρχήν να ευχαριστήσω όλες τις δυνάμεις που έδωσαν εκείνες τις μέρες μεγάλη μάχη για την κατάσβεση της φωτιάς. Πυροσβεστική, στρατό, εθελοντές, αγαπημένους φίλους που είμασταν δίπλα – δίπλα.
   Θέμα 1ο: Θεωρώ πως πρέπει να έχουμε ως δεδομένο ότι επρόκειτο για οργανωμένο σχέδιο. Οι εστίες ξεφύτρωναν σαν μανιτάρια και εντελώς τυχαία η Ε.Μ.Υ για εκείνο το τριήμερο – τετραήμερο προέβλεπε ισχυρούς ανέμους της τάξεως των 7-8 μποφόρ.
   Θέμα 2ο: Οι δυνάμεις της πυροσβεστικής δεν επαρκούσαν ούτε για «Ζήτω»…Απλά αναφέρω πως σε μια πυρόσβεση ήμασταν 2 πυροσβέστες, 2 εθελοντές και ένας πρόσκοπος…Βέβαια οι εστίες ήταν πάρα πολλές και όχι μόνο στη Χίο αλλά σε ολόκληρη τη χώρα.
   Θέμα 3ο: Αν δεν ήταν οι εθελοντές, σε όλα τα χωριά, οι καταστροφές θα ήταν ακόμη μεγαλύτερες…Δείγμα ότι κάποιοι τον πονάνε αυτόν τον τόπο και υπάρχει ανιδιοτέλεια. Παράλληλα, πετάνε τη ρετσινιά του φιλοτομαριστή που βρήκε πρόσφορο έδαφος να ανθίσει…
   Θέμα 4ο: Με τους ανέμους που έπνεαν στο νησί, το έργο της πυροσβεστικής γινόταν πολύ δύσκολο. Πυρκαγιά τέτοιας έντασης, μεγέθους, ταχύτητας και έκτασης μόνο από αέρος μπορούσε να σβηστεί. Από ελικόπτερα και αεροπλάνα ή αν έκαιγε τα πάντα στο πέρασμά της και εντέλει έσβηνε στη θάλασσα. Οι πτήσεις των αεροπλάνων ήταν περιορισμένες λόγω των δυνατών ανέμων οπότε σπουδαίο έργο έκαναν τα ελικόπτερα.
   Θέμα 5ο: Κριτήρια επιλογής και αξιολόγησης του προσωπικού των σωμάτων ασφαλείας από ότι ξέρω υπάρχουν. Αν δε γίνεται σωστά, αξιοκρατικά και έντιμα ας μη παραπονιόμαστε μετά. Το ότι γνωρίζεις σε κάνει αυτομάτως συνένοχο. Ένα παραπάνω στις κλειστές επαρχιακές κοινωνίες όπως της Χίου…Υπήρχαν πυροσβέστες (όσοι πήγαμε φαντάροι τα έχουμε δει και στο στρατό) που ήταν μάχημοι, έμπειροι, γυμνασμένοι, θαρραλέοι, που ήξεραν τι έπρεπε να κάνουν, ήξεραν τι χρειάζεται ανά πάσα στιγμή, ήξεραν πως ονομάζεται αυτό το ματζαφλάρι που έπρεπε να χρησιμοποιήσουν. Υπήρχαν όμως και πολλά άτομα οι οποίοι έμοιαζαν περισσότερο με ταβερνιάριδες από τις κοιλιές που είχαν, δειλοί, χωρίς τις στοιχειώδεις γνώσεις και εμπειρία. Αυτοί οι άνθρωποι για ποιο λόγο βρίσκονται στα σώματα ασφαλείας αφού δε μπορούν να προσφέρουν και πως πέρασαν και περνούν αυτές τις αξιολογήσεις και τα κριτήρια εισαγωγής και διατήρησής τους στο σώμα; Η απάντηση πολύ απλή…Γιατί μπορούν Ελλαδίτσα μου! Πλήρωνε έλληνα πολίτη!
   Παράδειγμα 1ο: Δε θα ξεχάσω, σε μία κατάσβεση κοντά στο νεκροταφείο Αρμολίων, ένα πυροσβεστικό όχημα με 2 άτομα πλήρωμα και εμείς, 3 χωριανοί. Ο πυροσβέστης έδωσε τη μάνικα στον εθελοντή – χωριανό μας για να χωθεί στη φωτιά και εκείνοι μείναν στα μετόπισθεν!
   Παράδειγμα 2ο: Κατάκοποι από κατάσβεση που μόλις ολοκληρώθηκε στο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου (πάνω από τα πήλινα) στα Αρμόλια, 5 εθελοντές με 3 ή 4 πυροσβέστες ξεκινάμε το μάζεμα της εγκατάστασης. Φεύγοντας, βλέπουμε γύρω στους 15 πυροσβέστες να κάθονται να τρώνε και να ρεμβάζουν στο προαύλιο της εκκλησσίτσας με θέα το κάστρο μας. Σ. Ο. Κ! Από την κούραση και τη θλίψη ωστόσο, δεν είχαμε καμία όρεξη ούτε να μιλήσουμε ούτε και να τσακωθούμε. Καθόμαστε να πάρουμε δυο καθαρές ανάσες και να συνεχίσουμε. Έρχεται σήμα στον ασύρματο του αξιωματικού πως χρειάζονται ενισχύσεις στη μονή Βρετού. Ο αξιωματικός απαντά στο σήμα πως έχει μια ομάδα και πως θα κατευθυνθούν άμεσα για ενισχύσεις στο μοναστήρι. Για να έρθει η «πληρωμένη» απάντηση ενός ταβερνιάρη – πυροσβέστη: «Ρε συ Σ. γιατί είπες ότι μπορούμε να πάμε;». Αηδιασμένοι, φύγαμε…
   Θέμα 6ο: Κακή νοοτροπία των χωριανών. Δε δέχομαι από τους συγχωριανούς μου και γενικότερα τους κατοίκους των πληγέντων περιοχών, να νοιάζονται για τις δικές τους και μόνον περιουσίες και όχι για τη συνολική καταστροφή που υπέστη το νησί. Πολλοί, ούτε που έσπευσαν για βοήθεια παρά μόνο πήγαν να σώσουν τις δικές τους περιουσίες αδιαφορώντας για το σύνολο και για το ότι η φωτιά έγλυφε τα πρώτα σπίτια του χωριού. Αν λειτουργούσαμε με σύμπνοια είμαι βέβαιος ότι οι καταστροφές θα ήταν σαφώς λιγότερες.
   Θέμα 7ο: Αντιπυρικές ζώνες ΜΗΔΕΝ! Κάτι που τόνιζαν και πολλοί αξιωματικοί της πυροσβεστικής που άκουγα. Ποιοι έχουν τις ευθύνες για αυτό δε το ξέρω και δεν είναι και η δουλειά μου να βρω, πάντως θα ήμασταν όλοι σε καλύτερη μοίρα αν υπήρχε αυτό το προληπτικό μέτρο. Πρόληψη; Τι στο διάβολο είναι αυτό; Από την άλλη πλευρά, έχω πολλές αμφιβολίες για το πόσοι θα ‘’παραχωρούσαν’’ εκτάσεις τους για τη δημιουργία τους…
   Θέμα 8ο: Έρχονται χειμώνες και βροχές! Για αυτό θα κάνουμε κάτι; Ας εφοδιαστούν στη Χίο καλού - κακού με βαρκούλες…
   Θέμα 9ο: Έλεος με τη «ράδιο αρβύλα» που υπάρχει στα χωριά! Έλεος! Ακόμα και τις κρίσιμες στιγμές! Χάναμε χρόνο, ενέργεια, νερό, στόχο! Έλεος!!!
   Κάπου εδώ πρέπει να σημειωθεί κάτι πολύ σημαντικό. Μεγάλη πλειοψηφία των κατοίκων των παραπάνω χωριών έχει ως βασική πηγή εισοδήματος την γεωργική παραγωγή, με βασικό πυλώνα αυτής την μαστιχοπαραγωγή. Εδώ το θέμα μπλέκει αρκετά. Μπλέκει διότι αν υποθέσουμε ότι κάποιος ζει ουσιαστικά από τα χρήματα που βγάζει πουλώντας τη μαστίχα την οποία παράγουν τα δέντρα του, τι μέλλον μπορεί να έχει; Και αυτό γιατί η παραγωγή μαστίχας δεν είναι ένα απλό πράγμα. Για να ξαναμπεί στη διαδικασία να φυτέψει νέους σκίνους οι οποίοι θα γίνουν παραγωγικοί χρειάζονται τουλάχιστον 6-7 χρόνια…What about themφίλοι μου και καλό μου κράτος; Επαρκεί μια ψευτοαποζημίωση που προφανώς θα δοθεί (ο Θεός ξέρει πότε) και που προφανώς θα είναι απλά για να δοθεί.
   Οι τελευταίες μου πληροφορίες από το νησί φέρνουν πολύ άσχημα μαντάτα δυστυχώς. Διάβασα πως η Ελλάδα έχασε την ευκαιρία να λάβει από την Κομισιόν αποζημιώσεις για τις πυρκαγιές στη Χίο καθώς δεν κατατέθηκε η σχετική αίτηση από το Υπουργείο Ανάπτυξης το οποίο λέγεται πως έχει την ευθύνη ώστε να κινηθούν οι διαδικασίες. Οι αιτήσεις για οικονομική ενίσχυση από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αλληλεγγύης πρέπει να υποβάλλονται στην Επιτροπή από τις εθνικές αρχές της πληγείσας χώρας εντός δέκα εβδομάδων από την ημερομηνία καταγραφής της πρώτης ζημιάς. Η Επιτροπή λέγεται πως δεν έλαβε αίτηση από την Ελλάδα σχετικά με τις πυρκαγιές στη Χίο ενώ δεν έχει γίνει γνωστό αν υπάρχει η δυνατότητα παράτασης της προθεσμίας.
   Αξίζει να σημειωθεί πάντως πως από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αλληλεγγύης έχουν καταβληθεί αποζημιώσεις για καταστροφές (Γαλλία/ Ρεϋνιόν - κυκλώνας Gamède 2007  --> οικονομική ενίσχυση 5.290.000 ευρώ, Γαλλία/ Μαρτινίκα - τροπική καταιγίδα Dean 2007 --> 12.780.000 ευρώ, Πορτογαλία/ Μαδέρα - πλημμύρες 2010 --> 31.256.000 ευρώ ενώ μία άλλη αίτηση από την Ισπανία για τις καταστροφικές πυρκαγιές στα Κανάρια νησιά βρίσκεται υπό αξιολόγηση). Χρηματοδότηση έχει λάβει και η χώρα μας κατά το παρελθόν, το 2005 με τις καταστροφικές πλημμύρες στον Έβρο όπου και μας καταβλήθηκε το ποσό των 9.300.000 ευρώ.
   Αχ… Αυτά συνοπτικά – συνοπτικά. Είναι ένα θέμα αρκετά στενάχωρο και δε θα ήθελα να καταγράψω και να ξαναθυμηθώ άλλα συμβάντα. Θα τα κλείσω στο ντουλαπάκι των αναμνήσεών μου κάνοντάς με όμως να βλέπω πολλούς και πολλά πράγματά διαφορετικά… 

Δεπάστας Χαράλαμπος

                                                                        Κοινωνικός Λειτουργός

Δευτέρα 25 Φεβρουαρίου 2013

Εφ.ΠΟΛΙΤΗΣ : Τυλίγουν σε κόλα της προανακριτικής τον πιθανό εμπρηστή της Χίου

 
Καρπούς φαίνεται ότι απέδωσε η εξάμηνη έρευνα της Ανακριτικής Υπηρεσίας της Π.Υ. Χίου αφού μέσα στην ημέρα αναμένεται να σταλεί σε νεαρό άτομο κάτοικο Χίου με αρχικά Μ.Κ. η κλήση κατηγορουμένου για τη μεγάλη πυρκαγιά του Αυγούστου.
 Το προφίλ του φερόμενου ως εμπρηστή
Σύμφωνα με πληροφορίες του www.politischios.gr πλήρως διασταυρωμένες ο κατηγορούμενος (Μ.Κ) για την καταστροφική πυρκαγιά που αποτέφρωσε το 1/3 των πράσινων εκτάσεων της Χίου είναι νεαρής ηλικίας, κάτω των 25 ετών και ενήλικος.
Πρόκειται για άτομο που δεν ανήκει στην κατηγορία των ψυχολογικά διαταραγμένων εμπρηστών ενώ κύκλοι της υπηρεσίας τον χαρακτηρίζουν γενικά ως «αντιδραστικό» χαρακτήρα.
 Οι κατηγορίες
Τα στελέχη της Π.Υ. Χίου κατέληξαν στον συγκεκριμένο νεαρό έπειτα από 6μηνη έρευνα με τη συμμετοχή της Δ/νσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού αλλά και της Αστυνομικής Διεύθυνσης Χίου ενώ δευτερεύοντα ρόλο έπαιξε η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών.
Σύμφωνα με τα μέχρι σήμερα δεδομένα ο νεαρός φέρεται να έχει πράξει σειρά εμπρησμών τα έτη 2010- 2011 ενώ στα τέλη Ιουλίου του 2012 είχε επιχειρήσει να βάλει φωτιά στην περιοχή του Προβατά όμως αυτή έγινε αντιληπτή από διερχόμενους που ειδοποίησαν άμεσα την Π.Υ. του νησιού.
Οι πυρκαγιές που έχει προκαλέσει ο φερόμενος ως δράστης κατατάσσονται σύμφωνα με πληροφορίες στη μικρή και μεσαία κλίμακα.

Εντός της εβδομάδας

Ο πλήρης φάκελος της προανακριτικής αναμένεται να σταλεί στην Εισαγγελέα Πρωτοδικών Χίου προκειμένου να αποφασίσει αν τελικά τα στοιχεία είναι επαρκή στη συνέχεια αν θα προφυλακισθεί ως ύποπτος φυγής ή όχι.
Στην περίπτωση που το συγκεκριμένο άτομο δεν ανταποκριθεί στην κλήση της Π.Υ. Χίου τότε θα εκδοθεί ένταλμα σύλληψης ως έμμεση παραδοχή της κατηγορίας.
 Πηγή : www.politischios.gr

Κυριακή 24 Φεβρουαρίου 2013

Όποιος βιάζεται σκοντάφτει...!!!

Δείτε μια σημερινή φωτογραφία από τα περίφημα δωρεάν μαστιχόδενδρα που κάποιοι βιάστηκαν να πάρουν κατά εκατοντάδες. Ούτε 2 στα δέκα δεν θα ευδοκιμήσουν!!!
Πληρώνουμε το τίμημα της πλεονεξίας!!!

Σάββατο 23 Φεβρουαρίου 2013

Πυργί Αγιος Ζαχαριάς: Η δύναμη της φύσης...






Η κατάρα της φωτιάς & η ευλογία της φύσης. Αγιος Ζαχαριάς 23/2/2013

Κυριακή 27 Ιανουαρίου 2013

ΧΙΟΣ : Από την ΠΥΡΟΠΛΗΞΙΑ στην ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΗ ΚΟΡΟΙΔΙΑ

Έχουν περάσει 167 ημέρες από την καταστροφική πυρκαγιά του Αυγούστου.
150.000 στρέμματα καμένα και αμέτρητα μαστιχόδεντρα παραδόθηκαν στο έλεος της φωτιάς.

Μετά τις αμέτρητες υποσχέσεις και τα τεράστια "ΘΑ", και κάνοντας απολογισμό του τι έχει γίνει όλο αυτό το διάστημα για την αποζημίωση των πληγέντων και την επαναφύτευση των καμμένων εκτάσεων καταλήγουμε στο συμπέρασμα :
Αν εξαιρέσουμε, κάποιες προσφορές ιδιωτών μετρημένες στα δάκτυλα του ενός χεριού, από την επίσημη πολιτεία δεν έγινε,

Τ Ι Π Ο Τ Α!!!


Από την άλλη, 
  1. θεωρήθηκε άσκοπο να κατατεθεί φάκελος για επιχορηγήση υποδομών μέσω του Ευρωπαικού Ταμείου Αλλυλεγγύης
  2. Η Χίος επίσημα δεν θεωρειται πυρόπληκτη περιοχή.
 Σαν αποτέλεσμα όλων αυτών, το νησί εν μέσω οικονομικής κρίσης βιώνει μια τεράστια καταστροφή, και ο κόσμος, μένει αβοήθητος, και απροστάτευτο,ς από τις συνέπειες της φωτιάς.